Boom

Een boom is een sterk ding. Iets zekers. Toen ik 6 was woonden we in de stad en we hadden in onze tuin een gigantische boom. Een paar jaar geleden bezochten we de gemeente die daar samenkomt op de eerste verdieping van het gebouw waar we woonden. En ik was heel verontwaardigd dat ze onze boom hadden omgekapt. Alsof ze een stuk van mijn kindertijd hadden omgekapt. Er is nu een creche in onze living en het gras is lang met vooral onkruid en ik probeer 3 kleine kinderen rond te zien rennen. En papa die grote tekeningen maakte op het bord en hey! Waar is dat bord naar toe, mensen?

In ons volgende huis hadden we een boom met een touw waar je aan kon zwieren. De boom stond boven op een heuveltje, dus je kon het touw pakken en echt van het bergje vliegen. Heel romantisch?en echt, weet je wel.

Het huis daarna had populieren waar we in konden klimmen. Omdat de top ieder jaar afgezaagd werd konden we op het vlakke stuk staan en waren we verborgen door de takken die er rond omhoog groeiden. En dan was er de treurwilg met een schommel waar ik soms […]

Een heel menselijk mens

Ik ben de grote zus van Naomi. Vier jaar geleden ben ik met mijn schat getrouwd en ik ben nu mama van bijna drie kindjes. Ik ben niet zo goed met woorden als mijn kleine zusje, maar zal toch proberen zo goed mogelijk mijn verhaal neer te schrijven. Ik heb al zo lang ik me kan herinneren van God gehouden. Ook ik ben mijn ouders zo erg dankbaar dat zij mij Jezus meegaven. Iets mooiers, belangrijker en echter hadden ze me nooit kunnen geven.

Wat mijn zusje ook mag beweren, van hoe engelachtig ik altijd was, ik ben altijd een zeer menselijk mensje geweest :). Ik weet nog goed hoe ik als kind met mijn zondetjes worstelde: mijn ego?sme, boosheid, lelijke gedachten,? Ik wou deze dingen niet in mijn hart. Ik wou God geen verdriet doen en toch was (en is) het zo moeilijk om van die dingen af te geraken.

Toen ik ongeveer dertien was voelde ik mijn verlangen groeien naar verandering en een diepe persoonlijke relatie met God. Op mijn veertiende liet ik mij dopen. Vlak na mijn doop begon ik heel erg te twijfelen. Was ik wel klaar geweest voor de doop? Moest ik me nu […]

Als niet meer geloven een vaststelling is, geen keuze (deel 2)

Beangstigende vragen stellen in een veilige omgeving Ik was in die periode erg ge?ngageerd bij de christelijke studentenvereniging Ichtus. Voor mij was dit een enorm verrijkende ervaring! Ik ontmoette intelligente mensen die vragen durfden stellen. Ik mocht er twijfelen, ik mocht er alle registers opentrekken en ik kwam steeds verder af te staan van wie ik geweest was, wat ik geloofd had, ? Dit zou veel beangstigender geweest zijn als ik dat alleen had moeten doen. Ik ben Ichtus heel dankbaar dat ik dat daar mocht doen. Zonder afgescheurd te zijn, nog steeds als deel van.

Zoeken naar Eva

In die periode stierf een hele goede vriendin van mij in een auto-ongeval. Zij was iemand waar ik heel erg naar opkeek: gepassioneerd door het geloof, enthousiast over God, zeer overtuigd! Toen ze stierf was ik er kapot van en door me in het geloof/God te verdiepen probeerde ik dichterbij haar te komen. Ik probeerde nog na te genieten van wie ze geweest was, en dacht dat ze bij God was en dus nog ?bereikbaar? op ??n of andere manier. Later besefte ik dat dit een deel van mijn verwerkingsproces was en ik eindigde veel verder af […]