Vreugde vinden

Ik ben op een missie; Een missie om niet te zagen over wat is of wat niet kan, om om vreugde en blijdschap te vinden in al de momenten die mijn dagen vullen, die dan weer mijn leven maken. ?Ik heb de neiging om te zuchten en te klagen over het leven wat ik heb, en uit te kijken naar andere tijden in mijn leven. In plaats van te genieten van dit moment. Daarom ga ik vanaf nu proberen te leven in dit moment, en vreugde te vinden in deze dag, hoe lang hij ook mag duren.

Er zijn veel dingen om blij over te zijn.

Vorige week ging ik winkelen met Abeltje en had ik geen muntje voor het karretje. Dus ging ik de winkel in op zoek naar een persoon, om geld mee te wisselen. De eerste dame die ik aansprak had er geen, maar bleef wel lang zoeken, omdat ze heel vriendelijk was. De volgende dames hadden wat beters. Een plastic muntje van de Delhaize dat je iedere keer opnieuw kunt gebruiken. Ze waren vertederd door Abeltje, die daar zo schattig aan het wezen was. Ook vonden ze waarschijnlijk dat ik heel knap en lief was.

Maandag […]

Wat ik leerde toen ik verpleegkunde ging studeren

Nadat we terug naar Belgi? verhuisd waren en geen mennonieten meer waren en deden alsof we normaal waren (wat dat dan ook mag zijn. Zover als ik weet zijn er eigenlijk geen normale mensen)…begon ik naar school te gaan.

En ik bedoel dus echt wel degelijk een school. Een echte. Waar er ook andere mensen rondlopen. Overal. Maar ik had al zolang gedroomd van verpleegkunde te studeren dan ik er snel naartoe rende toen ik hoorde dat ik er kon beginnen zonder een Belgisch diploma.

Toen ik dan voor de deur van de school stond had ik heel erg veel zin om heel hard te schreeuwen en naar mijn mama te rennen.?Maar ik was super dapper, en dus ging ik naar binnen. In een klas vol mensen die de dag ervoor het schooljaar al waren begonnen, en naar mij staarden. Ik was binnen gekomen met een ander meisje dat ook een dag te laat begon, dus voelde ik een connectie met haar. Nogal logisch aangezien we allebei een dag te laat begonnen. Kan je de eenheid en connectie niet voelen in de lucht? Toen stuurde de leerkracht haar naar buiten omdat de klas blijkbaar werd opgesplitst voor deze […]

Vechten en Leven

Een dromerig, vredevol plekje in het Keukenhof, Nederland

Onvermijdelijk blijft het feit dat ik altijd vecht. Een chronische puber, noem ik mezelf weleens. Ik vecht tegen het leven. Tegen de tijd. Tegen vooroordelen en tradities, manieren en conventies.

Vechten kan rebeleren zijn. ?Vechten is ook leven. We vechten tegen ziek zijn en dood gaan, tegen het menselijke in ons en tegen de natuur. Het is een dunne lijn tussen dat vechten en dat leven.

God geeft en neemt leven. Toch gaan wij tot het uiterste om het leven te houden als het op een einde loopt, of als het moeilijk gaat. We vinden het verkeerd om het zomaar te laten gaan. Dat is het ook. Het is iets bijzonders. Hoe kunnen we dan weten waarvoor we moeten vechten en wat we in vrede moeten aannemen?

We vechten, moeten vechten, tegen menslijke zonden. Tegen jaloezie, haat, boosheid, tegen dat in ons dat altijd ons eigen recht wil halen, en dat de ander daar desnoods wel voor wil pijnigen. We moeten vechten voor het leven, voor al wat mooi en waar en rein is.

En we moeten dat vechten v??r in een staat van rust doen. Ons neerleggen […]