Abel en De Worm

Mijn zoon is een schat van een jongen. Onthoud dat maar goed voordat je verder leest.

Vanmorgen vond hij buiten een worm, terwijl hij in de steentjes aan het graven was. Want waarom zou je met speelgoed spelen als er zo iets bestaat als steentjes?

Hij sloot vriendschap met De Worm, en voorzag De Worm van een huisje. Verschillende huisjes zelfs. Eerst verkondigde hij dat de vensterbank het huis van De Worm was. Daarna verhuisde De Worm naar het gras. Maar De Worm was eenzaam en wou bij Abel blijven. Ze speelden even samen, en dat was dan?voornamelijk uit Abeltje die aan De Worm trok en duwde, terwijl hij er heel liefdevol tegen sprak, in babytaal.

Ik verzachte mijn hart naar De Worm, ondanks zijn slijmerigheid, en vertelde Abel dat De Worm graag in de kapotte kruik naast de vensterbank wou wonen. Abel beziet mij nog steeds als expert in zulke dingen als de begeertes van het hart van een worm kennen. Yes!

Om Abel betrokken te laten voelen adviseerde ik hem om een bedje van gras te maken voor De Worm. Dat deden hij en Gabri?l met veel enthusiasme. Hij deed er nog wat steentjes bij, om […]