In het paarse toverbos

Ieder jaar, van ongeveer half April tot begin Mei als we geluk hebben, is er een bos hier in Belgi?, het Hallerbos, dat een sprookjesbos wordt.

Stilletjes en zonder pretenties openen duizenden, miljoenen kleine bloemetjes zichzelf. Ze staan schouder aan schouder en bedekken de bosbodem in een tapijt van paarse glorie. Als je enigszins kan, ga er dan dit weekend heen.

Het zijn de laatste dagen dat de bloemen zo mooi bloeien. Foto’s zijn mooi, maar als je daar gaat wandelen,?dan ruik je wel een miljoen paarse bloemendromen. Je ziet hoe ver en wijd de bloemen gaan.

Je ziet hoe mooi het is als ieder bloemetje gewoon staat waar God het plantte, zijn kleur af geeft en zijn heerlijke geur. Eentje is al heel mooi. Maar al deze bloemen samen? Te mooi voor woorden.

Een dag in de zonneschijn.Magisch paars, overal.Als er fee?n zouden zijn, dan zouden ze hier zijn.Maar wij hebben geen fee?n nodig. Wij hebben een miljoen paarse bloemen en een romige geur.

We hebben kleine jongens die letters schrijven in het zand.

We hebben hebben boomstammen om op te wandelen en bomen om te knuffelen. Blauwe vlindertjes om achteraan te rennen.We hebben blauwe […]

De hele moedige tulpen

Mijn tulpen staan dapper in de wind. Ze worden bijna omver geblazen, ze raken?bijna de grond als de wind op z’n hardst blaast. Ze zien er maar fragiel uit, alsof een klein zuchtje wind hun blaadjes zou afblazen. Hoe houden ze zo goed vast?

Ik wil ook dapper zijn in de wind.

Ik wil mijn blaadjes en kleuren goed vast houden. Ziet dat er dan uit als moedig zijn, met een lach, liefde en vreugde?

Ik wil die dingen vast houden terwijl ik voorover buig, terwijl de wind recht op mij af komt en me bijna doet omver vallen. En dan terug recht staan.

Ik denk soms wel eens dat mijn leven moet zijn als dat van een tulp in een mooi groen bloemperkje op een zonnige dag in juni, heel de dag en iedere dag.

Als het dan niet zo is, begin ik al snel te denken dat het allemaal verschrikkelijk is en dat ik verschrikkelijk ben, en dat alles altijd verschrikkelijk zal zijn, alsof er iets heel erg mis is met mijn leven en met mezelf.

Ach, domme ik. Ben ik dan zo snel gefopt? In ontevredenheid geluisd?

Blijkbaar toch wel.

Er is regen en er […]

Boek Recensie – Always Plenty

Vandaag schrijf ik een recensie voor een engelstalig boek. Ik zal de recensie zelf dus niet vertalen 😉

—————-

Starting the night early with a cup of tea and a book is always a good idea. Especially when you are sick. Yesterday I did just that, with the cutest book! It was short enough to read in 45 minutes so that I could still go to sleep early enough, which is a smart thing when you are sick.I do love finishing the book before I go to sleep. It makes it so much easier to go to sleep ;)I loved the style of this book. It was reminiscent of some of my favorite childrens classics, such as ‘Little House on the Prairie’ and ‘Grandma’s Attic Series‘. It has a vintage, classic feel, without being too old-fashioned, or out-dated.The drawings are cute, I especially love the black and white ones inside: simple but oh-so-sweet. They leave room for imagination, which is ideal, I think. It gives you something to start with, for example a whimsically drawn pickle jar, and your imagination finishes furnishing the rest of the room. At least mine does.The story is true, and that, I always love. It’s […]

grote blauwe ogen en gele bloemen

De kleine handjes met die schattige kuiltjes houden me vast. Heel goed vast.

De grote blauwe ogen die iedereen kunnen charmeren zijn gewoon te perfect. Kleine meertjes blauwe zonneschijn, liefde en drama. Zijn eerste stapjes, de manier waarop hij zich languit in mijn armen laat vallen omdat hij te lui is om te leren stappen. Hij weet dat ik hem vang. De kleine babygeluidjes, die mij proberen na te zeggen. Een baby lachje dat begint van diep binnenin het buikje. Het borrelt naar boven en komt eruit, overal, in dat kleine expressieve gezichtje en door dat mondje dat geen schrik heeft om heel erg luid te worden.

Verrukkelijk is het. Is hij. Net als de bloemetjes die hij zomaar wil grijpen. Ik kan het hem niet kwalijk nemen want ze zijn dan ook zo mooi, met hun felle kleuren.

Het is ook vermoeiend. E?n seconde op de vloer en hij huilt voor Mama, luid en met een gebroken hartje omdat zijn kleine hersentjes het zo niet snappen dat Mama nog van hem houdt, al pakt ze hem niet op. E?n seconde uit mijn zicht en zijn wereldje stort ineen, zijn hoofdje tilt naar achteren en een luide […]

Altijd genoeg

Twee kleine ventjes-in-spe, rennend in de zonneschijn. Eentje is snel en kwiek, de andere kan zijn eigen beentjes niet volgen.Een derde ventje zit op de stenen wat modder te eten terwijl hij verukkelijke babygeluidjes giechelt naar zijn broers.Ik zit op de drempel, genietend van de eerste echte, blote-voeten warme zonneschijn dit jaar.?Ik kijk omhoog, naar de boom die er bijna in slaagt om het grote huis waarin we mogen wonen klein te doen lijken. Plots kijk ik scherp naar de boom en ren er naar toe. Mijn vrees wordt bevestigd nadat ik een van de lage takken naar beneden trek.?Nadat ik maanden heb gewacht om de boom helemaal roze en donzig te zien als een koningin in de tuin, vind ik uit dat ik het heb gemist. ?Is het gebeurt toen we twee weken geleden een weekend weg waren? Vorige week? We waren maar twee keer een weekend weg. Zo snel gaat het toch zeker niet voorbij? Dit is de tweede keer dat ik vergeefs wacht.?Vorig jaar keek ik ook vol verlangen uit naar de dag dat de koningin haar roze elfenjurk zou aan doen en hoog, traagjes elegant over de tuin zou dansen. Ik dacht dat ik de […]