Abel en De Worm

abelgabriel
DSC_3098Mijn zoon is een schat van een jongen. Onthoud dat maar goed voordat je verder leest.

Vanmorgen vond hij buiten een worm, terwijl hij in de steentjes aan het graven was. Want waarom zou je met speelgoed spelen als er zo iets bestaat als steentjes?

Hij sloot vriendschap met De Worm, en voorzag De Worm van een huisje. Verschillende huisjes zelfs. Eerst verkondigde hij dat de vensterbank het huis van De Worm was. Daarna verhuisde De Worm naar het gras. Maar De Worm was eenzaam en wou bij Abel blijven. Ze speelden even samen, en dat was dan?voornamelijk uit Abeltje die aan De Worm trok en duwde, terwijl hij er heel liefdevol tegen sprak, in babytaal.

DSC_3103

Ik verzachte mijn hart naar De Worm, ondanks zijn slijmerigheid, en vertelde Abel dat De Worm graag in de kapotte kruik naast de vensterbank wou wonen. Abel beziet mij nog steeds als expert in zulke dingen als de begeertes van het hart van een worm kennen. Yes!

Om Abel betrokken te laten voelen adviseerde ik hem om een bedje van gras te maken voor De Worm. Dat deden hij en Gabri?l met veel enthusiasme. Hij deed er nog wat steentjes bij, om er zeker van te zijn dat De Worm zich thuis voelde, en zou weten dat Abel veel van hem hield.

Daarna lette ik even niet op, (omdat ik op mijn gsm aan het lezen was, laten we eerlijk zijn) en ondertussen hadden mijn jongens en De Worm de grootste pret. De jongens dan toch. Ik verdenk De Worm ervan dat hij eigenlijk gewoon de hele tijd ontsnappingsplannen bedacht.

Stel je dus mijn verrassing voor toen ik opkeek, en zag dat mijn kleine onschuldige engeltje met zijn lieve bruine oogjes De Worm aan het stampen was met zijn kleine blauwe laarsjes. Hij maakte De Worm, die al dood was, nog doder.

‘Die magt niet meer met mij spelen’, zei hij.

Rust in vrede, lieve worm…hij hield echt wel van je, weet je!DSC_3099

To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

2 comments to Abel en De Worm

Leave a Reply