Mooiheid vinden in kippen poep


wonderofachild



Ik sta s’morgens op en ziet zo erg tegen de dag op omdat er 10 lange uren in zijn en het regent buiten en de kinderen zijn al kleine zotten.
Ze eten havermoutpap en de tafel en de handjes zitten al snel onder de pap. Er valt ook wat op de vloer.

Na een eeuwigheid zijn ze klaar, opgekuist, en gaan ze spelen.

1 seconde later weerklinkt de eerst gil.
Mama, altijd de rechter en vredestichter, komt tussen de twee kleine kannibalen in staan.

Onze dag is nu al 24 minuten bezig. Een eeuwigheid staat ons nog te wachten.

Ik neem me voor om geduldig en lief te zijn en ik slaag mijn Bijbel open. Dat blijkt het signaal te zijn voor de jongens om over een boek te gaan vechten. Mijn ergernis bubbelt naar boven, van onder in mijn buik naar mijn borstkas door mijn keel totdat het mijn ogen bereikt en er vuur uit schiet naar mijn twee kleine ventjes. Gabri?l is jong genoeg om kwetsbaar te zijn. Abel is oud genoeg om ook in woede te reageren en zijn woede is krachtig, woest, en duwt me weg met flitsende, boze oogjes.

Ik leg?mijn Bijbel weg want het lijkt me niet veel goeds te doen. We zitten samen op de bank, een zielig hoopje, knuffels te geven en sorry te zeggen.

Dan verhuizen we naar de mat om met de Duplo te spelen. We ?bouwen treinsporen en een Zoo met een tank station en een hond. Alles wat mama maakt breken de jongens terug af, wat dat is het leukste aan het hele spel.

Ik sta op met een ge?rriteerde zucht als ze mijn jungle ook nog eens afbreken en ga aan de keukentafel zitten met een kop thee. Ik lach mezelf uit. Duplo is voor kinderen. Waarom zetten ze dan die fotos op de doos? Over hoe je de Zoo en het huis moet bouwen? Het is moordend! De groene blok boven op de blauwe, zegt de doos. Mijn jongens zijn het er niet mee eens. Het ziet er veel leuker uit als je de blauwe op de oranje zet, en de groene ziet er het beste uit als je hem tegen het raam aan smijt.

Ik voel me verplicht ze naar buiten te nemen voor wat?frisse lucht. Dus doen we onze jasjes en mutsjes en ook de sjaaltjes aan. We gaan de kipjes eten geven. Het zou een relaxe wandeling naar buiten moeten zijn, maar het word een obstakel pad. Zeggen aan Abel dat hij de etensrestjes voorzichtig moet vasthuiden. Hem uitleggen dat dat oude brood met de pasta saus van een week geleden voor de kippen is en niet voor hem. Gabriel weg trekken van de modder waar een mooie roze worm in rond glibbert. Hen zeggen dat ze niet op het perfect geharkte stuk groententuin van de huisbaas mogen komen. Uitleggen dat ?we kippen kaka niet oprapen.

Photo Credit- Jelis van Calster (1)

Het eten over de draad gooien en terug naar binnen gaan, jassen uit, handjes wassen, filmpje aan.
Daar gaat mijn mooie voornemens dan van ze vandaag geen filmpjes te laten zien.
We zijn nu 1 uur en 57 minten verder in onze dag.
Schuldgevoel kruipt naar binnen. Want een goede mama laat haar kinderen geen filmpjes zien om 10 uur s’ochtends. Wel?

Dan komt er, zomaar in het midden van de chaos, vrede binnen kruipen. Het was een mooie ochtend. De trein ging rond en rond het spoor; de brug die we maakten was verukkelijk voor Abel’s kleine bruine ogen. Het is in orde dat de wandeling naar buiten niet zo idylisch was als in mijn gedachten. Het is goed dat het echt was. De wind in onze gezichten, al de spinnenwebben weggeblazen. Gabriel’s kleine mondje, een grote lach om de kipjes. Helderen oogjes, als valkjes aan het kijken, speuren naar iets om te grijpen, ontdekken. De modder en de wormen als dat dan echt moet. Deze aarde is een verukkelijke plaats.

Nu? Twee kleine popjes, met een dekentje en een flesje melk naar Curious George aan het kijken, lachend met zijn apestreken. Zich al aan het voorbereiden om het zelf ook te proberen.
Er is vreugde in vandaag en in het wonder dat een kind is. Jezus zag het ook. Hij verlost?de rommelige deeltjes en maakt ze tot iets prachtigs en mooi. Want Zijn geduld is er overal in. Maakt het mogelijk om vergeving te vragen en te krijgen door de sorries te zeggen. Laat ons traag groeien, glimlacht ons toe als we naar Zijn hand rijken en door gaan.
To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

1 comment to Mooiheid vinden in kippen poep

Leave a Reply