oplossingen

In mijn vorige post zei ik dat ik het makkelijker vond om filmen te kijken dan mijn Bijbel te lezen. Dat wil nu ook niet zeggen dat het verkeerd is om naar Pride en Prejudice te kijken. Want…Jane Austen. Meer moet ik niet zeggen.

Maar ik had het heel erg moeilijk om mijn geduld te bewaren met mijn jongens. Dus was ik was het hen verschuldigd om mijn uiterste best te doen om daar iets aan te doen.

Mijn tijd gebruiken om te lezen, door Facebook te scrollen, naar muziek te luisteren die niet echt een positieve boodschap had, filmen te kijken of helemaal niets te doen…dat was niet echt productief of vruchtbaar. Gilmore Girls kijken helpt me niet om geduldig te zijn. (jammer) God wel.

Het is dus veel logischer om mijn tijd anders in te vullen…door God te zoeken. En dat kan dan op mij knie?n zijn, of door te luisteren naar Zijn woord dat voorgelezen of gezongen wordt terwijl ik in huis bezig ben. Het kan op veel manieren. Ik wist dat, maar ik vond het heel moeilijk om het toe te passen in mijn leven.

God wist dit. Dus nam Hij me mee op een […]

Wat ik leerde toen ik verpleegkunde ging studeren

Nadat we terug naar Belgi? verhuisd waren en geen mennonieten meer waren en deden alsof we normaal waren (wat dat dan ook mag zijn. Zover als ik weet zijn er eigenlijk geen normale mensen)…begon ik naar school te gaan.

En ik bedoel dus echt wel degelijk een school. Een echte. Waar er ook andere mensen rondlopen. Overal. Maar ik had al zolang gedroomd van verpleegkunde te studeren dan ik er snel naartoe rende toen ik hoorde dat ik er kon beginnen zonder een Belgisch diploma.

Toen ik dan voor de deur van de school stond had ik heel erg veel zin om heel hard te schreeuwen en naar mijn mama te rennen.?Maar ik was super dapper, en dus ging ik naar binnen. In een klas vol mensen die de dag ervoor het schooljaar al waren begonnen, en naar mij staarden. Ik was binnen gekomen met een ander meisje dat ook een dag te laat begon, dus voelde ik een connectie met haar. Nogal logisch aangezien we allebei een dag te laat begonnen. Kan je de eenheid en connectie niet voelen in de lucht? Toen stuurde de leerkracht haar naar buiten omdat de klas blijkbaar werd opgesplitst voor deze […]

Een heel menselijk mens

Ik ben de grote zus van Naomi. Vier jaar geleden ben ik met mijn schat getrouwd en ik ben nu mama van bijna drie kindjes. Ik ben niet zo goed met woorden als mijn kleine zusje, maar zal toch proberen zo goed mogelijk mijn verhaal neer te schrijven. Ik heb al zo lang ik me kan herinneren van God gehouden. Ook ik ben mijn ouders zo erg dankbaar dat zij mij Jezus meegaven. Iets mooiers, belangrijker en echter hadden ze me nooit kunnen geven.

Wat mijn zusje ook mag beweren, van hoe engelachtig ik altijd was, ik ben altijd een zeer menselijk mensje geweest :). Ik weet nog goed hoe ik als kind met mijn zondetjes worstelde: mijn ego?sme, boosheid, lelijke gedachten,? Ik wou deze dingen niet in mijn hart. Ik wou God geen verdriet doen en toch was (en is) het zo moeilijk om van die dingen af te geraken.

Toen ik ongeveer dertien was voelde ik mijn verlangen groeien naar verandering en een diepe persoonlijke relatie met God. Op mijn veertiende liet ik mij dopen. Vlak na mijn doop begon ik heel erg te twijfelen. Was ik wel klaar geweest voor de doop? Moest ik me nu […]

Als niet meer geloven een vaststelling is, geen keuze (deel 2)

Beangstigende vragen stellen in een veilige omgeving Ik was in die periode erg ge?ngageerd bij de christelijke studentenvereniging Ichtus. Voor mij was dit een enorm verrijkende ervaring! Ik ontmoette intelligente mensen die vragen durfden stellen. Ik mocht er twijfelen, ik mocht er alle registers opentrekken en ik kwam steeds verder af te staan van wie ik geweest was, wat ik geloofd had, ? Dit zou veel beangstigender geweest zijn als ik dat alleen had moeten doen. Ik ben Ichtus heel dankbaar dat ik dat daar mocht doen. Zonder afgescheurd te zijn, nog steeds als deel van.

Zoeken naar Eva

In die periode stierf een hele goede vriendin van mij in een auto-ongeval. Zij was iemand waar ik heel erg naar opkeek: gepassioneerd door het geloof, enthousiast over God, zeer overtuigd! Toen ze stierf was ik er kapot van en door me in het geloof/God te verdiepen probeerde ik dichterbij haar te komen. Ik probeerde nog na te genieten van wie ze geweest was, en dacht dat ze bij God was en dus nog ?bereikbaar? op ??n of andere manier. Later besefte ik dat dit een deel van mijn verwerkingsproces was en ik eindigde veel verder af […]

Als niet meer geloven een vaststelling is, geen keuze (deel 1)

Sara is mijn schoonzusje. Ze is Christelijk opgevoed, maar enkele jaren geleden zag ze het feit onder ogen dat ze niet meer geloofde. Ik heb haar gevraagd om haar verhaal neer te schrijven omdat ik de andere kant wil zien. Wanneer het verhaal niet gaat zoals je verwacht dat het zal gaan.

Ik wou graag horen hoe ze tot dit punt is gekomen. Hoe ze haar twijfels onder ogen zag en wat ze ermee deed.

Ex-christen. Een vreselijk woord, maar ik ben het. Naomi heeft me gevraagd neer te schrijven hoe ik op dit punt ben gekomen. Het is een lang verhaal geworden. Ik heb getracht het in te korten, maar het blijft zolang omdat ik heel graag wil dat wie het leest het hele proces min of meer kan volgen. Ik wil geen al te grote sprongen maken.

Normale twijfels en vragen

Ik heb natuurlijk getwijfeld als tiener. Wil ik dit leven, als christen, waarbij ik nooit zal zijn zoals mijn klasgenoten. Wil ik het buitenbeetje zijn dat in God gelooft? Ik twijfelde omwille van mijn gigantische behoefte om graag gezien te worden. Om te zijn zoals iedereen. Daarnaast had ik ook inhoudelijke vragen, […]

Genezing na depressie

Je kan deel 1 van Sara’s verhaal hier lezenRond mijn zestiende gleed ik als het gevolg van emotioneel misbruik langzaamaan in een depressie. Die periode was enorm donker en uitzichtloos. Het is raar te bedenken hoe een ziekte een mens kan veranderen.

Mijn ouders en zus wisten zich geen raad. Hoe ga je om met je kind/ zus die geen sprankeltje hoop ziet en je aanwezigheid en hulp niet lijkt de appreci?ren? Hoewel ik omgeven was door mensen die van me hielden en die het enorm moeilijk zouden vinden, moest ik er niet meer zijn, werd het steeds moeilijker om de volgende dag door te komen. Mensen zeggen wel eens: ?Zelfmoord plegen is zo ego?stisch!? En ik geef toe dat ik dat vroeger ook dacht. Maar, is het niet schrijnend dat mensen het leven soms niet meer zien zitten, ondanks de aanwezigheid van familie en liefdevolle naasten en dat hun hulp en steun de pijn niet verzacht? Het feit dat mensen soms geen uitweg meer zien, soms als gevolg van een depressie, en besluiten om hun eigen leven te nemen…

Ikzelf heb ook op dat punt gestaan. Hoewel ik in die tijd ook al overtuigd christen was, leek […]

Het verhaal van Jezus en mij ~ door Bethany

Bethany Grizzard: Imago Dei. Jezus volger. Dromer. Photografe. Ijverige lezeres. Zoeker van avonturen. Reis junkie. Kunst liefhebber. Advocate voor gerechtigheid. Je kan haar bezoeken op duoimagery.com

Ik begon Jezus te leren kennen toen ik nog heel jong was. Mijn ouders zijn allebei gepassioneerde Jezus volgers en dat is het grootste kado dat ze aan hun kinderen meegaven. Dat Hem aan ons voorstelden. Het was heel subtiel en lief, zodat een kind het kan verstaan. Toen ik 6 jaar oud was wou ik dat Hij mijn Vriend werd. Het was rond Kerst, en we waren Advent aan het vieren. We deden dan een kaars aan en lazen een deel van het verhaal. En dan praten we over wat Jezus deed en waar Hij doorheen ging om ons te redden.

Ik weet het nog zo goed. Ik was nam een douche en had de mooiste Kerst pyama om in bed mee te kruipen toen ik plots echt doorhad dat ik aan Jezus wou vragen of Hij in mij wou komen wonen. Ik ging naar mijn ouders en zij hielpen me om Hem dat te vragen, en ik weet dat Hij vanaf dat moment in mij woonde.

Omdat ik toen nog zo […]