Een doop kado

Iedere keer dat ik mijn bijbel open doe zie ik dit staan: Het is een boodschap die mijn grootouders meegaven met de Bijbel. Ze stuurden deze bijbel op toen ik gedoopt werd. We woonden toen in Minnesota, dus konden ze er niet bij zijn.

Daarom pakten ze de bijbel in en plakten ze er dit briefje erop. Maar ik vond het zo zalig, en ik wou er altijd aan herinnerd worden van wie ik de bijbel kreeg. dit prachtige berichtje zien iedere keer dat ik mijn bijbel open doe. Dus plakte ik het briefje vooraan in mijn bijbel.

Mijn grootouders geloven niet wat ik geloof. Maar ze steunen me wel in wat ik geloof en hopen dat mijn bijbel een?dagelijkse?herinnering is aan hen. Soms was het de enige reden dat ik mijn bijbel open deed.

En ook nu, al doe ik hem voornamelijk open doe om mijn Vader te ontmoeten en te horen wat Hij vertelt, gebeurt het niet vaak dat ik mijn bijbel dicht doe zonder eerst dit briefje te lezen.

Deze post is deel van mijn 31 dagen serie ‘Meer zoals Mijn Vader’.

De serie bestaat uit verhalen van mensen uit verschillende achtergronden die delen hoe […]

Meer als mijn Vader door een ontmoeting met Hem

Vandaag ben ik blij om Becky voor te stellen. Ze heeft passie voor God, houdt van mensen en heeft visie voor Belgi?. Ze werkt parttime bij??BREEZE.be?en studeert communicatie wetenschappen aan de KU Leuven Ik zou bijna beginnen met te zeggen dat mijn verhaal eigenlijk niet zo bijzonder is. Maar dan word ik even stilgezet. Een ontmoeting met Jezus die niet bijzonder is, dat is toch niet mogelijk?

Zoals zovelen ben ik christelijk opgevoed. Ik ben mijn ouders heel dankbaar voor de bijzondere manier waarop ze mij met duidelijke grenzen en toch ongelofelijk veel vrijheid hebben opgevoed. Ik heb me nooit gevangen gevoeld in het christelijk wereldje, in tegendeel. Het is de plaats geweest waar ik mezelf heb gevonden en bij nader inzien eigenlijk weinig van mezelf en heel veel van God door mij.

Ook ik stak mijn hand op en bad het gebedje

Ik zou kunnen vertellen over de tientallen kampen, weekends en jeugdavonden waar ik naar toe ben gegaan. Deze hebben ongetwijfeld allemaal meegebouwd aan de persoon die ik op dit moment ben en de idee?n(of theologie, als je wil) die ik momenteel heb. Op ??n van deze stak ook ik mijn hand op en bad […]

God ontmoeten in de alledaagse momenten

Gelinkt met lisajobaker.com om 5 minuten te schrijven over het woord ‘Alledaags’. Niet bewerkt.

Go.

Ik heb mijn stille tijd altijd al gedaan. Ik kan me geen tijd herinneren dat ik het niet deed. Het is een van de beste cadeau’s die mijn ouders me meegegeven hebben. Het is voor mij heel vanzelfsprekend dat ik tijd met God doorbreng.

Maar omdat ik het altijd al deed, was het vanzelfsprekend.

Het was een eis. E?n van de regels die je volgt om een goede Christen te zijn. Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik het mezelf toe?igende in plaats van het te doen omdat mijn ouders zeiden het moest. Ik voelde me schuldig omdat ik God’s stem niet elke keer hoorde, omdat ik me niet altijd ge?nspireerd voelde. Dat maakte me dan een slechte Christen!

Maar ik heb ook goed nieuws? Het heeft me geen slecht Christen gemaakt! ?Het maakte deze tijd normaal en goed en menselijk. Het gaf me doorzettingsvermogen.

Net zoals je zegt ‘in goede en in slecht dagen’ wanneer je je huwelijksbeloften maakt, zo is het met God. Je blijft Hem ontmoeten in momenten dat je moe bent vanwege je baby die je de halve […]

Annelies

Vandaag vertelt mijn nicht over haar relatie met God. Ik heb Annelies super kei graag omdat ze heel erg lief is.

En vroeger heeft ze ons op vakantie eens met haar dwarsfluid begeleid ?toen we een vals liedje zongen voor moederdag. Reden genoeg voor lief te zijn, niet?!

En toen was ze ook mijn jeugdleidster en gaf ze me niet op mijn kop als ik idiote dingen zei of deed of keek vanwege mijn geen-sociaale-vaardigheden syndroom. In plaats daarvan stuurde ze me mailtjes in mijn moeilijkste periode en hield haar inbox open. ?Daarom ga ik als ik later terug klein ben tekeningen maken voor haar om op haar ijskast te plakken.

Ik ben Annelies, getrouwd met een fantastische man en mama van 2 prachtige dochters. Naomi heeft me gevraagd om iets te schrijven over mijn dagelijkse leven met God? Ik besef nu dat dit best wel een uitdaging is 🙂 God is heel duidelijk aanwezig in mijn leven. Maar om dit aan anderen uit te leggen, is toch wel moeilijk. Interessant om hier over na te denken, want het is toch echt mijn doel om Gods grootheid aan anderen bekent te maken. Hij is zo […]

Schrijven

Ik heb al jaren af en aan een dagboek bijgehouden. Ik krabbelde altijd woorden op papiertjes. Maar ik besefte nooit hoe graag ik eigenlijk schrijf tot ongeveer een jaar geleden.?Mijn hoofd is zo chaotisch, en er is altijd zo veel waar ik tegelijk mee bezig ben. Schrijven zorgt er soms gewoon voor dat ik mijn verstand niet verlies.

En dan ben ik ook zo snel om te zeggen wat ik denk, al heb ik het zelf nog niet eens uitgedacht. Schrijven is traag en je kan het bewerken en verbeteren, als je de tijd maar wil nemen.

Schrijven is therapeutisch.

Het is leuk en het is jezelf iedere keer weer een beetje beter leren kennen.

Schrijven is herinneringen opslagen. Ze veilig bewarden. Om nu te lezen, of later.

Als er iets werd gezegd en je was er niet…dan heb je het gemist. Maar als het wordt opgeschreven? Dan ben je nooit te laat om het nog te lezen.

Dus voor de 31 dagen uitdaging? Verzamel en schrijf ik verhalen. Verhalen over hoe Jezus levens veranderde, en hoe Hij dat blijft doen.

Ik wil het allemaal neerschrijven. Hoe God op de speelplaats is en hoe Hij ook in […]

Een onrechtmatige Christen

lk kan me nog heel goed het moment herinneren dat ik besloot om Jezus te volgen. Ik was 9.

Het was in het vieze, oude huis waar mijn zusje Loorke geboren werd. Het huis waar ik een geit had die dezelfde naam heeft als mijn schoonmoeder. Hier is ze, mijn lieve kleine geitje.

Later was ik zeker dat het niet echt was geweest. Ik was nog steeds even ongeduldig en ongehoorzaam. Ik hoop dat geen van mijn kinderen teveel op mezelf zal lijken in dat opzicht. Als ik mezelf zou omschrijven, zou het iets zijn in de zin van: een kleine, emotionele, temperamentvolle verschrikking…

Hoe teleurgesteld zou ik geweest zijn als ik toen al had geweten dat ik op mijn 24ste nog steeds met dezelfde dingen zou worstelen! Mijn zus daarentegen, die was een echte Christen. Ze werd nooit zo boos en deed nooit zulke stoute dingen als ik. Ik vond dat ik me pas een echte Christen kon noemen wanneer ik perfect was. Als mensen me vroegen wanneer ik Jezus in mijn leven gevraagd had, vooral mensen die ik goed kende, vertelde ik nooit over dit moment. Ik was zo beschaamd over het feit dat ik nog zo […]

God op de speelplaats

Vandaag vertelt Sara over hoe haar relatie met God begon. Als kleine meisjes zaten we samen in de zondagschool en als wat grotere meisjes, na de omzwervingen van mijn familie, zaten we samen in de jeugd. Ze is een stille, leuke, schat van een meid en speelt super mooi viool. Ik ben heel blij dat ze hier haar verhaal wil delen! Later in de 31 dagen serie komt er nog een tweede deel van haar verhaal!

Het verhaal van mijn bekering is redelijk gewoon en niet bijzonder spectaculair, in die zin dat ik niet van de ene op de andere dag tot geloof ben gekomen met een totale levensommekeer tot gevolg.

Ik heb het geluk gehad om in een christelijk gezin geboren te zijn. Van jongs af aan vertelden mijn ouders over God. Mijn zus en ik kregen de verhalen uit de Bijbel voorgelezen. We groeiden stilletjes aan op en hadden de gewoonte om??s zondags mee naar de kerk te gaan. Gelukkig is er nooit een moment gekomen, dat ik niet meer naar de kerk wilde. Het is Gods genade geweest die mij op het rechte pad heeft gehouden en die voorkomen heeft dat ik grote […]