Wachten

*UPDATE*

Ik vond het geweldig om iedereen zijn stukje over Wachten te lezen, en hetgene dat mij het meeste bij bleef was Biddend Wachten van Johanneke.

Wachten is zo geen populair iets, dat is het nooit geweest en?het wordt er niet beter op. Om die kleine momenten te gebruiken om naar God’s troon te gaan, om voor de mensen rondom ons te bidden, dat is iets waar ik vaker aan wil denken. Ik vond het een mooi stuk om te lezen 🙂

Iedereen, bedankt voor jullie inzendingen. Ze waren allemaal echt fijn!

Johanneke, proficiat, en veel plezier met het organiseren van de volgende bloghop. Ik ben al kei benieuwd naar het thema 🙂

————-

Ik deed even een sprong in de lucht omdat het wel fijn was de bloghop van September te winnen. Dankjewel Henny 🙂 Het thema dat ik voor deze maand koos is ‘Wachten‘. Voor diegenen die willen meedoen, scroll helemaal naar onder voor de regels. ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?

Aan het eind van het zand en het begin van het water dat altijd maar komt en gaat. Voeten in het natte zand, en de golf is er weer, overspoelt […]

Wandelen op deze waterloze vloer

Abel gaat later met leeuwen vechten en Gabriel gaat de wereld redden zoals Superman.

Even later zijn ze bang van het donker en ze hebben zelf niet eens door dat dat toch niet echt steek houdt.

Ik ging vroeger weeskindjes redden en grootse dingen doen en alles beter maken.

En nu kuis ik de vloer en weet ik niet wat ik nu alweer moet koken. Ik word ongeduldig omdat mijn jongens mij storen bij het piekeren over eten en in mijn onderbewustzijn denk ik dat ik plots geduldig zou kunnen zijn in een weeshuis vol kinderen. Ik zal dan zeker een karakterverandering ondergaan op het vliegtuig naar het weeshuis toe? Daar zal ik vroeger vanuit zijn gegaan want hoewel ik nooit veel tekenen van geduld toonde tegenover mijn kleine broers en zussen was ik bijna een heilige in dat weeshuis van mijn dromen.

Wandelen op het water. ?Alsof ik dat pas kan doen als ik ergens anders naar toe ga en iets groots en goeds en nobels doe. Het heeft geen nut van het hier en nu te doen.

Het is natuurlijk wel heel zielig dat er kindjes zijn die geen mama en papa hebben. Het zou geweldig zijn […]

Zomer Vakantie, alle leuke en mooie en lekkere dingen!

Zomervakantie

Lange zomerse dagen, op blote?voeten rennen door het gras. Spelen in de zandbak. Zee, zon, boeken lezen.

Deze eerste dagen van de belgische vakantie zijn dan misschien niet zo zomers en idylisch, zoals die slow-motion beelden die ik van vroeger draai, maar ze hoeven daarom niet minder leuk te zijn.

Binnen op de bank kan je ook lezen. Wij zijn nu grote fan van dit boek:

We hebben ook een sponsor kindje, en ik heb de indruk dat Abel nu eindelijk begrijpt wat dat betekent.

Het boekje gaat over een kindje dat Abel heet, dat vind hij super. Abel woont in Kenia, waar ook ons sponsor kindje Leperan woont. De tekeningen zijn ongelofelijk mooi, ik denk erover om een extra boekje te kopen om wat tekeningen uit te knippen en in te kaderen als decoratie.

Ik zou graag de jongens wat meer betrekken in het brieven schrijven naar Leperan, maar tot nu toe hadden ze niet veel interesse omdat ze er niets van snapten. Hopelijk gaat het nu beter.

Het is ook wel mijn eigen fout. Ik schrijf helemaal niet genoeg. Ik had eerst een meisje, maar toen haar familie het Compassion project verliet en er een […]

Vermooide Budgetting

Mensen hebben het altijd over het hele ‘trouwen gaat over compromissen sluiten’.

Het is een van die dingen waarvan ik uit ging dat ik er goed in ging zijn omdat ik de theorie helemaal van buiten ken.

Zoals ik ook dacht dat mama zijn vanzelf ging komen. Zoals het wel vaker gaat in het leven, weet ik minder dan ik denk dat ik weet. Ik zou graag een lijstje en een plan maken en een boek lezen en dan alles weten en alles perfect doen. Jammer genoeg is het zo makkelijk niet; Het is geen grote en nobele actie.

Het zit in de kleine dingen, en die maken de grote dingen.

En het is nu zo dat mijn papa thuis altijd onze financie?n deed.

Mike zijn mama deed altijd hun financie?n.

Dit zorgde voor wat interessante verwachtingen en conversaties in het begin van ons huwelijk.

Op het begin weigerde ik doodleuk. Dan lag ik wakker met schuldgevoelens en omdat ik graag wou slapen gaf ik?met veel tegenzin toe en met grote ergernis opende ik het inslechte, met horens, vuur-spugende ding dat ook gekend is als Excel.

Ik deed het best wel goed die eerste maanden en ik leerde de […]

Het klavertje 3,

Hij rende naar me toe, helemaal opgewonden, het geschenk in zijn kleine hand. Een klavertje.

Ik legde het neer in het stapeltje met andere geschenkjes. Een paardebloem zonder steeltje, een boterbloempje en een blaadje, een handjevol gras.

Ik kijk er nog eens naar. Is dat een klavertje 4?

Toch niet. Het had maar 3 blaadjes en daarom vloog het ook in het stapeltje.

Na een minuutje kwam het er weer uit. ?Ik legde het voorzichtig tussen de bladeren van onze trouw Bijbel en toen het droog was stopte ik het in een kadertje.

Nu staat het op de kast, het gezicht van al mijn klavertje 3 momenten. Want ze zijn eigenlijk echt wel geweldig.

Misschien vind ik ooit wel eens een klavertje vier om ernaast te zetten, voor alle speciale momenten in mijn leven. De dag dat Mike me vroeg om zijn vriendin te zijn, en de dag dat hij me vroeg om zijn vrouw te zijn. Die vreselijk pijnlijke en zalige dagen waarin mijn 3 jongens geboren werden.

Ik vergeet die dagen niet echt vaak. Ik heb er geen herinneringen aan nodig, al vergat ik vorig jaar wel onze huwelijksverjaardag.

Die kleine momenten, klavertje-3 momenten, dat zijn […]

27 en de hele gewone dag

27 jaar geleden werd ik geboren.

Ik weet niet wanneer ik stopte met dat uren lang wakker liggen met vlinders in mijn buik omdat het morgen mijn verjaardag was.

Ik heb helemaal niets tegen feestjes en cadeautjes en vieren, maar toch is het niet meer het grote gebeuren dat het eens was. Niet meer waardig gekeurd om uren slaap voor te missen. De Memoirs of Life serie, voorzekers. Bellen met vriendinnen aan de andere kant van de wereld, soms. Gesprekken met zussen en vriendinnen hier in ?de living of in die van hun. Babies, hoewel ik dat niet altijd denk op het moment dat ze me wakker zijn. Ze zijn het toch altijd waard. Maar daar stopt het eigenlijk. Zelfs chocolade haalt het lijstje niet meer.

Hoe dat dan ook mag wezen, 27, dat ben ik een paar dagen geleden geworden.

Het was de meest anticlimactische verjaardagen van mijn leven, en ook een geweldige dag – op een stille manier.

Ik stond net iets later dan gewoonlijk op, nog net op tijd om me aan te kleden en de jongens netjes gekleed en gevoerd naar school uit te zwaaien. Ik ben nog niet dapper genoeg om ze zelf hun […]

Thuisblijfmama zijn – Interview op Het Moederfront

Een paar dagen geleden kwam er een interview over het thuisblijfmama zijn online, op Het Moederfront. Daar staat uiteraard enkel de nederlandse vertaling, dus vertaalde een vriendin het voor me en kan ik nu de engelse versie op mijn blog delen voor engels sprekende vrienden. Hier alvast het begin, bezoek voor het volledige artikel Het Moederfront eventjes 🙂

Naomi (26) studeerde verpleegkunde. Na en snelle en zware zwangerschap bleef ze fulltime thuis bij haar kind. Naomi is getrouwd met Mike, en samen met hebben ze drie kinderen.

Was?het?een makkelijke/moeilijke beslissing om fulltime te moederen?

Ik heb nooit overwogen om te gaan werken met kindjes, dus het was zeker een gemakkelijke beslissing.

Vroeger was ik Mennoniet. Dit heeft misschien wel een rol gespeeld bij mijn keuze voor fulltime moederen. Bij de Amish Mennonieten, waar ik opgroeide, blijven alle mama’s thuis bij de kinderen.

Aan de andere kant zou ik het waarschijnlijk sowieso niet gedaan hebben. Zelfs voordat we Amish Mennoniet werden, bleef mijn mama thuis. En zij is tenslotte mijn inspiratie om het ook te doen 🙂

 

Voor de rest van de tekst, ga even naar hetmoederfront.com

[…]