Hoe de wasmand me vertelde van nu te leven

Er is een stukje bruine verhuis tape op onze wasmand boven.yes

Ik plakte het er een jaar en vijf maand geleden op om het deksel en de mand samen te houden tijdens de verhuis. Ik merk het niet zo vaak meer op. Als ik dat dan wel eens er evengoed kan op laten totdat we weer verhuizen.

We blijven het hier toch niet.

Misschien is de tijd gekomen om het eraf te nemen.?Het kan een gewoonte worden om te verhuizen.

We blijven hier toch niet.

Ik wil mezelf hier niet meer in investeren. Het is te risicovol en zal het nog pijnlijker maken om te vertrekken. Ik laat misschien zelfs een stukje van mezelf achter.

Ik neem afstand, […]

27 en de hele gewone dag

27 jaar geleden werd ik geboren.

Ik weet niet wanneer ik stopte met dat uren lang wakker liggen met vlinders in mijn buik omdat het morgen mijn verjaardag was.

Ik heb helemaal niets tegen feestjes en cadeautjes en vieren, maar toch is het niet meer het grote gebeuren dat het eens was. Niet meer waardig gekeurd om uren slaap voor te missen. De Memoirs of Life serie, voorzekers. Bellen met vriendinnen aan de andere kant van de wereld, soms. Gesprekken met zussen en vriendinnen hier in ?de living of in die van hun. Babies, hoewel ik dat niet altijd denk op het moment dat ze me wakker zijn. Ze zijn het toch altijd waard. Maar daar stopt het eigenlijk. […]

Thuisblijfmama zijn – Interview op Het Moederfront

Een paar dagen geleden kwam er een interview over het thuisblijfmama zijn online, op Het Moederfront. Daar staat uiteraard enkel de nederlandse vertaling, dus vertaalde een vriendin het voor me en kan ik nu de engelse versie op mijn blog delen voor engels sprekende vrienden. Hier alvast het begin, bezoek voor het volledige artikel Het Moederfront eventjes 🙂

Naomi (26) studeerde verpleegkunde. Na en snelle en zware zwangerschap bleef ze fulltime thuis bij haar kind. Naomi is getrouwd met Mike, en samen met hebben ze drie kinderen.

Was?het?een makkelijke/moeilijke beslissing om fulltime te moederen?

Ik heb nooit overwogen om te gaan werken met kindjes, dus het was zeker een gemakkelijke beslissing.

Vroeger was ik Mennoniet. Dit heeft misschien wel […]

In het paarse toverbos

Ieder jaar, van ongeveer half April tot begin Mei als we geluk hebben, is er een bos hier in Belgi?, het Hallerbos, dat een sprookjesbos wordt.

Stilletjes en zonder pretenties openen duizenden, miljoenen kleine bloemetjes zichzelf. Ze staan schouder aan schouder en bedekken de bosbodem in een tapijt van paarse glorie. Als je enigszins kan, ga er dan dit weekend heen.

Het zijn de laatste dagen dat de bloemen zo mooi bloeien. Foto’s zijn mooi, maar als je daar gaat wandelen,?dan ruik je wel een miljoen paarse bloemendromen. Je ziet hoe ver en wijd de bloemen gaan.

Je ziet hoe mooi het is als ieder bloemetje gewoon staat waar God het plantte, zijn kleur af geeft en zijn […]

De hele moedige tulpen

Mijn tulpen staan dapper in de wind. Ze worden bijna omver geblazen, ze raken?bijna de grond als de wind op z’n hardst blaast. Ze zien er maar fragiel uit, alsof een klein zuchtje wind hun blaadjes zou afblazen. Hoe houden ze zo goed vast?

Ik wil ook dapper zijn in de wind.

Ik wil mijn blaadjes en kleuren goed vast houden. Ziet dat er dan uit als moedig zijn, met een lach, liefde en vreugde?

Ik wil die dingen vast houden terwijl ik voorover buig, terwijl de wind recht op mij af komt en me bijna doet omver vallen. En dan terug recht staan.

Ik denk soms wel eens dat mijn leven moet zijn als dat van een […]

grote blauwe ogen en gele bloemen

De kleine handjes met die schattige kuiltjes houden me vast. Heel goed vast.

De grote blauwe ogen die iedereen kunnen charmeren zijn gewoon te perfect. Kleine meertjes blauwe zonneschijn, liefde en drama. Zijn eerste stapjes, de manier waarop hij zich languit in mijn armen laat vallen omdat hij te lui is om te leren stappen. Hij weet dat ik hem vang. De kleine babygeluidjes, die mij proberen na te zeggen. Een baby lachje dat begint van diep binnenin het buikje. Het borrelt naar boven en komt eruit, overal, in dat kleine expressieve gezichtje en door dat mondje dat geen schrik heeft om heel erg luid te worden.

Verrukkelijk is het. Is hij. Net als de bloemetjes die hij […]

Altijd genoeg

Twee kleine ventjes-in-spe, rennend in de zonneschijn. Eentje is snel en kwiek, de andere kan zijn eigen beentjes niet volgen.Een derde ventje zit op de stenen wat modder te eten terwijl hij verukkelijke babygeluidjes giechelt naar zijn broers.Ik zit op de drempel, genietend van de eerste echte, blote-voeten warme zonneschijn dit jaar.?Ik kijk omhoog, naar de boom die er bijna in slaagt om het grote huis waarin we mogen wonen klein te doen lijken. Plots kijk ik scherp naar de boom en ren er naar toe. Mijn vrees wordt bevestigd nadat ik een van de lage takken naar beneden trek.?Nadat ik maanden heb gewacht om de boom helemaal roze en donzig te zien als een koningin in de tuin, […]