Omdat we er soms niet zomaar overheen geraken

Ik maak graag lijstjes.

Ik geniet van het gevoel dat ik krijg als ik iets kan uitstrepen. lt gives me a thrill. (Sorry Opa, maar er is dus echt geen nederlands woord dat ‘thrill” ook maar ietswat degelijk kan vertalen)

En als het gaat over de moeilijke dingen in het leven wil ik ook een lijstje. Ik wil er doorheen gaan en er mee klaar zijn zodat ik het kan afvinken. “Gedaan. Flink zo, Naomi.”

Maar je kan nu eenmaal niet alles met lijstjes afhandelen.

Ik begon babynamen te schrijven in mijn dagboek toen ik 13 was.

99% namen voor meisjes.

Ik maakte het mijn persoonlijke missie om mijn favoriete namen voortdurend aan Mike te herhalen voordat we zelfs […]

Als je je afvraagt wanneer je jezelf zal vinden

Er bestaat een hardnekkige mythe dat we als kind opgroeien en een karakter vormen, als tiener ontdekken we wie we echt zijn, en als we volwassen worden, zijn we klaar om zelfverzekerd de wereld in te gaan, klaar om te zijn wie we zijn. En dan vinden we uit wie we echt zijn en voelen we ons niet erg volwassen en denken we dat ons leven zonder ons is verder gegaan.

Wat we niet helemaal door hebben, wat net uit ons handbereik rond dwarrelt? Is dat we zijn wie we zijn en dat al de hele tijd waren. We veranderen en blijven veranderen.

Ontdekken dat je iets graag doet als je 30 bent, betekent niet dat je jezelf niet […]

A picture doesn’t always say more than a 1000 words

’s Avonds zit ik op het trapje dat van de keuken beneden naar de living gaat, en ik wil een foto nemen. Voor Instagram, weet je wel. Omdat dit moment perfect is, en ik wil het onthouden. Want daar staat Mike, met Caleb op zijn voeten te dansen op Billy Joel, Piano Man. Gabriel springt van zetel naar zetel naar koffietafel. Abel die danst rond zijn papa en zijn broers, rennend en huppelend.

Maar Caleb heeft een oud joggingbroekje aan, en het valt af. Zijn t-shirt is vuil.

Gabriel heeft nog redelijk wat eten op zijn gezicht hangen. Met een genereuze hoeveelheid snot daarover en er rond gesmeerd. Abel zijn ene sok valt af en de andere zit over zijn […]

De onesthethische Kerstboom

Nadat kerstbomen 10 jaar lang verboden waren geweest in ons huis, waren ze nu terug welkom. Met het enthousiasme van een 17-jarige viel ik de boom aan.

Hij zou prachtig zijn. En perfect. En helemaal geweldig.

Mijn zusje van 8 was het er helemaal mee eens, maar had die eventjes een andere mening over wat ‘helemaal geweldig’ betekende!

Om een of andere reden vond iemand het een goed idee om haar een gigantische, fluo-roos en geel hart aan een touwtje te geven. En mijn zusje was er helemaal van overtuigd dat het versiering was voor de kerstboom. Niets wat ik zei kon haar doen inzien dat het niet waar was.

In mijn jachtig streven naar perfectie gebruikte ik […]

Die keer dat ik mijn benen wou breken. Ook wel getiteld “In which I feel like sh*t”

Ik zou graag energie hebben en me geweldig voelen. En dan bedoel ik: ik wou dat ik geen Fibromyalgie had.

Daar wil ik mee zeggen, ik wou dat ik niet constant hoofdpijn had, ik wou dat ik niet 6 op de 10 dagen keel- en/of oorpijn had. Ik wou dat ik niet het gevoel had dat ik van net onder mijn huid tot aan mijn botten aan het branden was op de slechtere dagen, dat het niet was alsof er gigantische rekkers waren teruggesprongen over mijn hele lichaam. Want altijd als ik een rekkertje wil schieten, springt het terug.

Ik wou dat ik geen lage rugpijn, nek en schouder pijn had. Dat ik niet op willekeurige plaatsen scherpe pijnen […]

Het is goed

? Er zijn drukke mensen en rustige mensen, trage en snelle, vrolijke en melancholische. Er zijn allemaal soorten mensen en er zijn allemaal soorten dagen.

Drukke en rustige, vrolijke en melancholische. Dagen vol plannen en dromen en energie, dagen die leeg, moe en zonder visie zijn.

Er zijn mensen die in extremen leven en daar ben ik er misschien een heel klein beetje een van. Als er een vrolijke dag is ben ik er zeker van dat alle dagen nu altijd zo gaan zijn, of wil ik er in ieder geval voor zorgen dat ze zo zullen zijn. Als er dan een trage, visieloze dag langs komt word ik opslag depressief en ben ik er van overtuigd dat alle […]

Wachten

*UPDATE*

Ik vond het geweldig om iedereen zijn stukje over Wachten te lezen, en hetgene dat mij het meeste bij bleef was Biddend Wachten van Johanneke.

Wachten is zo geen populair iets, dat is het nooit geweest en?het wordt er niet beter op. Om die kleine momenten te gebruiken om naar God’s troon te gaan, om voor de mensen rondom ons te bidden, dat is iets waar ik vaker aan wil denken. Ik vond het een mooi stuk om te lezen 🙂

Iedereen, bedankt voor jullie inzendingen. Ze waren allemaal echt fijn!

Johanneke, proficiat, en veel plezier met het organiseren van de volgende bloghop. Ik ben al kei benieuwd naar het thema 🙂

————-

Ik deed even een […]