Hoe je geduldig kan zijn zonder er talent voor te hebben

patience-with-boys

Een paar weken geleden hadden we een uitzonderlijk druk weekend. We waren de hele dag weg, in een overvol huis waar de kindjes niet echt degelijk konden slapen s’middags. Al rennend achter onze twee zweetende, oververmoeide kleine jongens probeerde ik toch nog wat te eten van mijn bord dat ik mee sleurde. Terwijl de andere volwassenen daar op hun dooie gemak rustig zaten te eten!
Normaal gezien heb ik dan echt wel medelijden met mezelf.

Maar nu, tot mijn grote verbazing, bleef ik geduldig en gelukkig! Omdat dit helemaal niet normaal is voor mij, was ik redelijk gechoqueerd.

Ik legde aan mezelf uit dat het moest zijn omdat ik me erop had ingesteld. Ik had mezelf erop voorbereid dat ik niet langer dan 5 minuten per keer aan tafel zou kunnen zitten. Daarom stoorde het mij ook niet als dat zo was!

Ik bleef hier even over nadenken, omdat ik het wel een erg aangename gedachte vond. Toen werd ik gestoord door een zachte por in mijn gedachten.

Ik had de indruk dat God me iets probeerde te vertellen. Hij sprak zachtjes en aanhoudend in mijn hart, totdat ik het verstond: ik had helemaal niets, maar dan ook niets te maken met het geduld! Hij had het gegeven en het kwam niet door ikzelf die mijn best deed en geslaagd was. Hij had zijn geduld aan mij gegeven toen ik het nodig had omdat ik Zijn kind ben. Ik stond en opende mijn handen voor Hem, vertrouwend dat Hij ze zou vullen naar Zijn goeddunken. Want ik en geduldig zijn, zelfs al probeer ik nog zo hard? Geen grote kans op. Helemaal geen grote kans. Ijdele hoop!

Ik hem sindsdien nog meer van die momenten gehad. Dat betekent niet dat ik nu altijd lief en geduldig ben…Vraag dat maar aan iemand die mij kent 😉 Het betekent niet dat ik nu op magische wijze geduldige ben met de jongens. Het betekent dat ik, als ik me dichtbij mijn reder plaats, als ik mijn hart en ziel vul met zijn woorden, dat Hij dan spreekt en mij vanbinnenuit veranderd.

En al gebeurdt het nog zo traag..het gebeurt.

Het geweldigste is dat Hij me zoveel kansen geeft, opnieuw en opnieuw, zelfs al duw ik Hem soms express weg terwij lik mezelf met onzin vul Hij roept me zachtjes terug, vult me met Zijn liefde als ik me daarvoor openstel en toont me hoeveel mooier en voller het leven is als ik iedere gedachte aan Hem geef en geen zinloze opvulling zoek.

“Mijn ziel is aan U verkleefd,
uw rechterhand houdt mij vast.”
Psalm 63:9

To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

1 comment to Hoe je geduldig kan zijn zonder er talent voor te hebben

Leave a Reply