Hoogtepunten van de reis

Tijdens deze reis zijn er 3 hoogtepunten geweest. En de namen van die hoogtepunten zijn:

Abel Michael Glenn Brignola, 27 Juni 2011

Ik wist dat er wel een redelijk risico was dat ik ziek zou worden, maar ik ging er eigenlijk van uit dat ik daar zo’n beetje boven stond. Dat was voor mijn mama en mijn zus, maar dat zou mij niet gebeuren.

Dus natuurlijk gebeurde het wel met mij. Ik kreeg al het genot van morgen-middag-avond ziekte, en mijn dagen draaiden er rond om dat ene eetbare ding te vinden waardoor ik me beter zou voelen. Maar het is geniepig, dat zwangerschap misselijk zijn. De ene dag helpt melk, de volgende dag blijft melk geen 3 seconden binnen.

Het is gemeen, zeg ik je.

Maar ik overwon het.

Zo bezie ik het toch graag.

Op de een of andere manier heb ik het dan toch overleeft, en aan het einde van dat overleven was Abel er. Was hij het waard? Ja, ja hij was het zeker en vast waard. Vergat ik de pijn en de misselijkheid, zoals sommige mensen me beloofd hadden? Neen. Neen dat deed ik niet.

Ben ik er dan toch bovenop gekomen, en heb ik het aanvaard en ben ik verder gegaan met mijn leven?

Ik ben er nog mee bezig.

 

abeltje27
Gabri?l Michael Glenn Brignola, 6 November 2012

Deze keer wist ik dus wat ik moest verwachten. Ik had verwacht dat ik ziek ging zijn en had me daar op voorbereid, al hoopte ik dat het niet ging gebeuren. Deze keer zorgde ik op voorhand dat ik zo’n 30 kilo bij kwam zodat het niet zo’n kwaad kon als ik wat gewicht verloor tijdens de zwangerschap.

Neen. Neen dat deed ik niet.
Ik ben wel gewicht bij gekomen tijdens de zwangerschap, want blijkbaar moet je dat doen als je zwanger bent. Je komt bij. En dan raken andere mensen je buik aan en dan zeggen ze ‘Oh! t’Is een jongentje! Ik ben er zeker van want je draagt zo naar voor!’

Waarom, vraag ik je, is je buik plots publiek eigendom als je zwanger bent?

Gelukkig ben ik nogal flexibel en vriendelijk en geduldig. Ik vermoord dus ook niemand die dit doet. Ik verpulver ze gewoon met mijn laser-blik. Je weet wel ‘if looks could kill’? Ik ben daar een natuur talent in.

Anyway.
Ondanks mijn voorbereiding, of misschien vanwege mijn voorbereiding, werd ik niet langer dan een week ziek. De rest van de zwangerschap was ik kei gestresd dat ik het terug ging krijgen, en ik was dan ook heel opgelucht dat het uitbleef. Want ik zeg je, het is gemeen en geniepig en venijnig.

De geboorte was helemaal niet pijnlijk, het was net alsof ik in het midden van het bos in een open plekje met lekker groen gras zat, met prachtige bloemetjes en de zon die zalig over mij heen scheen, over mijn glanzende haar dat in de wind golfde, met muziek op de achtergrond en een glas kombucha in mijn hand….

Grapje. Ik dronk toen helemaal nog geen kombucha.

Maar daar was hij dan. Want het was een hij en een zij was het niet.

Maar het was een hele mooie hij. Want hij leek op mij. En ik was een mooie zij dus was hij dan ook een perfecte hij.

Gabriel06
Caleb Theodore Brignola, 9 Maart 2015

De derde keer wist ik dus totaal niet wat er zou gebeuren met dat hele ziek-zijn. Ik vond het niet erg dat ik het weer niet kreeg. De depressie was dan wel erger dan de andere twee keren, waarschijnlijk om het goed te maken dat ik niet ziek was.

Deze keer had ik geen zin om 9 maanden te wachten voordat ik ging weten of het een meisje was of niet. Dus wisten we het op voorhand. Het was een hij. Ik wou het de eerste keren niet toegeven. Ik wou het zelfs niet toegeven tot de laatste echo. Toen zag ik hem plassen. En toen verdween mijn laatste restje hoop. Het was een hij, zeg ik je.

Maar weeral…het was een prachtige hij, en de flinkste baby van al de babies in de hele wereld en in de hele geschiedenis….wij hebben daar gewoon talent voor…er is iets, dat wij hebben, dat ervoor zorgt dat onze kindjes perfect zijn.

Zo gebeurde het dus dat we drie kleine musketiers kregen.

Ik kan ze dan misschien geen jurkjes aan doen, of vlechtjes of staartjes in hun haren doen, ze maken dat goed met de beste knuffels en kusjes. En dan die broederliefde.

Want al kunnen ze net zo hard vechten als ieder ander kind, als iemand anders iets durft zeggen? Wel…dan is er backup. Kan ik je advies geven?

Riskeer het niet.

Caleb09

Deze post is deel van een serie.

De kinderen ook. Wij noemen het de Brignola-Van Calster serie. We hebben editie 1, 2 en 3. Op dit moment zijn we niet van plan de 4de editie er bij te nemen. Omdat wij de Extreme Editie hebben genomen. Maar men weet maar nooit, want onze edities zijn wel uitzonderlijke editietjes. Extra lief enzo. Echt…je kan er toch geen ander mening over hebben, zeker niet als je ze daar zo ziet zitten??

TheBoys123

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Leave a Reply

  

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.