Het is goed

?thepathwewalkon
Er zijn drukke mensen en rustige mensen, trage en snelle, vrolijke en melancholische. Er zijn allemaal soorten mensen en er zijn allemaal soorten dagen.

Drukke en rustige, vrolijke en melancholische. Dagen vol plannen en dromen en energie, dagen die leeg, moe en zonder visie zijn.

Er zijn mensen die in extremen leven en daar ben ik er misschien een heel klein beetje een van.
Als er een vrolijke dag is ben ik er zeker van dat alle dagen nu altijd zo gaan zijn, of wil ik er in ieder geval voor zorgen dat ze zo zullen zijn. Als er dan een trage, visieloze dag langs komt word ik opslag depressief en ben ik er van overtuigd dat alle dagen nu altijd zo gaan zijn.

Als er iets is wat ik nu wel geleerd heb is dat ik niet altijd moet letten op hoe ik mij daarover voel.

Want zoals in een lied dat ik altijd al prachtig heb gevonden…It is well with my soul. Het zal altijd goed zijn met mijn ziel.

Er is een alles overheersende aanwezigheid, die me niet opslokt in een gevoelloze zwartheid. ?Die helemaal met me mee gaat als ik in de wolken ben.

Het is geen naamloze kracht, het is een Hij en Hij is de Schepper van het heelal, de Schepper van mij ziel. Hij houdt me vast, overdekt me, vult me en houdt van mij. Als ik nog enkel verdriet en verlies voel, als ik geen toekomst zie of diegene die ik wel zie niet zie zitten. Als mijn hersenen zo boordevol plannen en dromen zitten?dat ik niet weet waarmee ik moet beginnen.

Hij houd van mij. Als ik geen doel of vuur voel. En zachtjes geeft Hij mij een lach.

Als ik in de wolken dans, als ik niet kan slapen omdat het gewoon te leuk is, danst Hij mee.?Met zoveel liefde?toont Hij mij de maan en de sterren die Hij daar zo lang geleden heeft gezet. Een zekerheid, en de oneindigheid en grootheid van God. Die toen was en net zo goed nu is, die daar was en nu hier is.

Een lach voor de trage dagen, de onzekere en onzichtbare dagen. De kleine momenten waarin ik helemaal niets gedaan krijg.

Rust voor de drukke en dromende dagen.

Eerlijk gezegd? Kleine,?trage dagen vind ik nog enger dan de grootste zoektocht, het nobelste avontuur. Door deze alledaagse vandagen gaan, en daarna morgen, kan me verlammen?als geen reis naar het onbekende me ooit afschrikte.

Maar deze Aanwezigheid stuurt een zachte gloed, de belofte van Altijd en voor Eeuwig?en van te horen bij Diegene die mij maakte en mijn ziel vast houdt. Van niet alles te moeten, van klein te mogen zijn en van verantwoordelijkheden te mogen dragen. Van te mogen maken en te mogen doen en te mogen rusten en te mogen zijn.

Geeft me de zekerheid dat dit alledaagse moment een deel is van mijn verhaal dat deel is van Zijn verhaal. Hij stuurt tevredenheid op precies het juist moment, vertelt me dat ik altijd thuis ben.

ontheroad

 

To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

Leave a Reply