Spring

He valt vol vertrouwen naar voor.

Springt in mijn armen terwijl ik het niet verwacht.

Het jaagt me een beetje schrik aan, de manier waarop hij mij vertrouwt. Ik voel me nog helemaal niet volwassen. Dus waarom kijkt hij naar mij, alsof ik alles ga doen en weten? Wie dacht er dat dit een goed idee zou zijn, mij een kindje te geven? en dan nog eentje met een sterke wil! Soms weet ik gewoon niet hoe ik het moet doen. Maar dan besef ik dat mijn kleine man het mij juist vertelde.

In de armen van mijn Vader springen en Hem het laten overnemen.

Want Hij is niet zoals mij. Ik ben een mens, die zo vaak faalt. Maar Hij is perfect en Hij zal er altijd zijn. Ik zal het niet altijd voelen. Maar ik zal het wel altijd weten. Want dat is wat geloof is. Ik wil er voor kiezen om geloof te hebben in de verwarrende momenten van mama zijn…of eerder van persoon zijn. En weten dat Hij er altijd zal zijn en mij zal opvangen en dragen en vasthouden en altijd, altijd van mij houden.

Soms zink ik misschien zelfs even weg als ik naar omlaag kijk, naar de golven, zoals Petrus. Maar ook dan strekt Hij Zijn hand uit naar mij. En ook als ik Hem ontken zal Hij mij nieuwe kansen geven en vragen ‘hou je van Mij?’ en ik zal zeggen ‘Ja, Here’.

Gelinkt met Lisa-Jo voor Five Minute Friday

 

To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

2 comments to Spring

Leave a Reply