Mijn grootste angst

Are we called to have- (1)Mijn allergrootste angst?
Dat ik morgen zal moeten leven, net als nu, en dingen zal moeten doen die ik niet zie zitten.?En dat het niet leuk gaat zijn.?Dat het misschien wel verschrikkelijk gaat zijn.
Vandaag voel ik me ziek en alles doet pijn.?Mijn drie kleine jongens zijn wilde kleine dingen die, als ik ruimte en rust wil, over me heen klimmen, aan me plakken en op me springen. Sommige dagen is het moeilijk om de vreugde in deze momenten te vinden. De angst sluipt naar binnen dat iedere dag de rest van mijn leven zo als deze dag zal zijn, ik zal nooit meer uitgerust geraken en ik zal nooit meer mijn eigen persoonlijke ruimte hebben.
Morgen zal ik me wel weer realizeren dat dat een emotionele gedachte was in een emotioneel moment.
Maar zelfs al was het waar?
Dan denk ik…Zijn wij geroepen om een leuke?tijd te hebben?
Laten we het niet vragen aan de moeder die verdronk met haar kind in haar armen gesloten, de mama waarvan de dochter werd weg gerukt om misbruikt te worden. Zij die?geen eten heeft voor haar kinderen.
Laten we haar niet vragen of ze zich zorgen maakt dat ze dingen zal moeten doen die ze niet zo leuk vindt. Of ze niet ge?rriteerd is dat ze geen fijne tijd heeft.
Leuk of niet, het is allemaal relatief. Zij zou zo graag in een huis wonen dat te groot is om te kuisen en ze zou zo graag genoeg eten hebben om iedere dag te koken, voor haar kindjes te zorgen, bergen was te doen. Hoewel ze misschien wel slimmer zou zijn en geen bergen was zou hebben.
Ze zou zo graag ergens veilig zijn. Ergens groot of klein, dat zou haar niet uitmaken. Ergens veilig, ergens warm, met eten, en een mooie toekomst met dromen voor haar kindjes. Geen nachtmerries.
Zeker. Wij leven hier en niet daar en we mogen het niet vergelijken en wij hebben ook onze moeilijke dagen en dingen. Dat zeggen we om onszelf te sussen.
Maar wat zou Jezus zeggen? Zou Hij zeggen dat ik mijn dromen achterna moet gaan omdat het anders ‘niet leuk’ zal zijn?
Are we called to have- (2)
Succes? Dat zou zijn dat ik deze dag doorkom met een glimlach en geduld heb met deze met modder besmeurde diamantjes van mij. Omdat ik het kan. Omdat ik het mag.
Laten we vandaag niet zeggen:?”?’t?Is toch erg allemaal?”,?alvorens de film weer aan te zetten. Laten we vandaag geld en tijd geven. ?Misschien moet het geven ons financieel pijn doen. En die pijn zal lang niet zo erg zijn als die van hun.
Laten we bidden in plaats van de volgende aflevering?van onze serie te bekijken. Of voor dat we het volgende hoofdstuk van ons boek lezen.
De pijnlijke verhalen negeren is veel comfortabeler voor ons, maar is dat wat we doen met de verhalen, de realiteit, van onze broers en zussen?
To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

1 comment to Mijn grootste angst

  • You have a wonderful way of looking at life through Jesus? eyes. He lived a difficult but joyful life. Perhaps it’s better to know peace and joy, rather than “fun”. Fun is so transitory and seeking it can actually lead to less joy because it doesn’t always come when when we are trying hard for it. Thanks for reminding us of all of this.

Leave a Reply