Liefde

Liefde

Gisteren betekende liefde dat jij van mij hield toen ik slechtgezind was en de hele dag Dickens las (en de kinderen wild los liet lopen) in een poging om de pijn te vergeten.

Het zag er niet zo mooi uit.

En toen jij om 5 uur naar beneden kwam, stuurde je me naar boven om in bad te gaan. Jij maakte het avondeten en gaf de jongens hun eten alvast.

Gisteren betekende liefde dat je na 10 uur nog naar beneden ging om hoppe-thee te maken. Zoals al die andere keren.

Vandaag zag liefde er uit als ik, die jou ontbijt van pannenkoekjes en koffie naar boven naar je kantoor bracht. Al was ik een beetje geirriteerd dat je niet naar beneden kwam om te eten, en ik even overwogen had om je doodleuk te laten verhongeren tot het middageten.

Liefde betekent blijven, zelfs al wil ik hard en snel weg rennen. En ik houd van jou. Ook als ik het alleen weet en het helemaal niet voel.

Ik houd van jou, omdat ik het beloofd heb. Ik heb beloofd dat ik zou blijven in de moeilijke tijden en hoewel er tijden zijn geweest dat ik wenste dat […]

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Caleb

Caleb wou het moeilijkste deel.

Hij ging zomaar eventjes het moeilijkste deel vragen.

Niet de mooie, klaar liggende velden die Gad en Ruben wouden.

Niet wat Manasse vroeg: nog wat meer land, land dat niet meer moest worden ontbost, waar geen Kanaanieten woonden.

Hij vroeg voor de bergen met de versterkte steden met hun reuzen.

Want 45 jaar geleden had God hem beloofd dat het land waarop hij gelopen had het zijne zou zijn.

En hij wist dat God zijn beloften zou houden. Altijd. Hij had 45 jaar gewacht en hij was niet gestopt met op God te vertrouwen.

Die 45 jaren waren niet Caleb zijn fout. Maar hij moest ze nog steed doorlopen.

Hij vergat het niet. De opdracht: wees vastberaden en standvastig. Ook in de lange, lange jaren.

En God hield Zijn belofte.

Omdat Caleb Hem met zijn hele hart had gevolgd. Omdat hij met een ‘andere geest bezield’ was.

Hij, die vroeg om de berg met de reuzen, en of hij er alsjeblieft om mocht gaan vechten.

Ik kan maar niet stoppen met te denken aan Caleb, en hoe hij de zegening in het moeilijke zag.

Op zijn 85ste, 45 lange jaren nadat hij zijn […]

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Zo heel rustigjes aan

Ik klaag wel eens dat het leven te snel gaat.

En dan haast ik jou.

Ik vind dat alles te snel gaat, en te druk is.

En dan zeg ik dat jij door moet doen.

Je doet dat zo goed. Traag leven.

De tandenstoker valt, en heel traag sta je op van je stoel. Je kruipt onder de tafel en je vindt niet alleen de tandenstoker, maar ook een balletje en een lepel. Dat vind je heerlijk.

Je mondje vormt zich in een ondeugende, vergenoegde glimlach. Je wangetjes gaan mee, verrukkelijk!

De kaas is verloren. Je kijkt je t-shirt na. Je broek. Je stoel. Je duwt de stoel weg van de tafel en met moeite houd ik mezelf tegen om het gewoon even voor je te doen. Een paar minuten later vind je de kaas onder de tafel. Je kleine vingers wrijven over de kaas, genietend van de textuur. Mij ziet het er weerzinwekkend uit. Voor jou is het een stukje goud.

Ik zeg dat je je bord NU moet leeg eten.

Je draait rond op je stoel in een nooit-eindigende dans. Je botst tegen je bord en je beker melk.

Alles wat ik kan zien is de mogelijkheid […]

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Om dichterbij te komen

Al sinds ik een jaar of 10 ben wil ik de Bijbel door lezen.

Mijn vader bemoedigde ons altijd om met vragen over de Bijbel naar hem te komen, dus toen ik bij Leviticus aankwam ging ik hem er wat over vragen.

Het resulteerde in een reeks van preken over Leviticus.

Ik was mega trots dat ik de, eum, oprichter was van deze reeks. Ik moet wel zeggen dat ik ze vooral erg saai en veel te lang vond duren. (Sindsdien ben ik van mening veranderd en is het mijn onbevoorordeelde mening dat mijn papa de beste predikant van de hele wereld is. Maar dat vond ik dus nog niet toen ik 10 was)

Ik probeerde het nog een keer of 4, en het verste dat ik ooit geraakte was Kronieken. Of was het koningen? Het ging in ieder geval over koningen en vechten.

Afgelopen jaar volgde ik het leesrooster van Breeze.

En deze keer lukte het!

Sommige dagen las ik maar om de dag te kunnen doorstrepen. Sommige dagen was ik helemaal gëinspireerd en andere dagen totaal niet.

Aan het eind van het jaar ervaarde ik echt dat ik dichter bij God stond. Of Hem beter had leren […]

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Onder de zandstorm

Aan mij, soms.

Aan jou, nu. Of dan.

Ik wou dat ik je kon omhelzen in een cirkel van veiligheid.

Dat ik je mijn zekerheid kon geven, dat alles goed komt al is alles te moeilijk.

Zou ik dan de aventuren van je ziel stelen?

Ik zou dat ik je kon tonen dat er hoop is die een warm licht geef, zelfs al voel je het niet. Het is er, net als de zon zelfs al is die niet zichtbaar in jou vandaag. Misschien is hij net om de hoek, wachtend op de ochtend.

Ik wou dat ik je kon doen verstaan dat je het niet moet voelen… Dat je niet OK hoeft te zijn.

Dat er een dag komt dat al deze donkerte weg glijdt, en je zal aarzelend naar voeren stappen. Voorzichtig vind je dan uit dat je zo heel triomfantelijk bent. Dan zal je je schouders recht trekken, lachen en vol moed vooruit stappen.

Ik wou dat ik je kon tonen hoe hoog en diep en wijdt Zijn liefde voor jou is. Ik wou dat ik altijd de juiste houding had en de juiste woorden kon spreken zodat je overtuigd zou zijn.

Dat ik zou kunnen vooruit […]

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Nooit genoeg en altijd de beste

Ik ben nooit goed genoeg voor jou. Voor jou kleine lieve lachje.

Ik houd ieder moment van jou, maar als je schreeuwt dan vergeet ik dat soms.

Ik wil de mama zijn die ik ben in mijn gedachten, mijn plannen en mijn dromen. En dan wil jij dingen die niet gaan.

Ik wil er de hele dag voor je zijn en alles doen wat jij wilt.

Niet veel lukt.

Toch sla jij je armen rond me, als je slapen gaat.

Toch zeg je dat je van me houdt.

Je zegt me dat je nog een knuffel wilt, en nog een kusje.

Van mij.

Zelfs van mij.

Altijd van mij.

To share the Thinkings…FacebookGoogle+TwitterPrintPinterest

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Dag 27. Hallo 28

Dag 27. Hey daar 28. Om eerlijk te zijn klinkt 28 echt niet zo veel ouder dan 27, dus krijg het maar niet te hoog in je bol. Bedankt om me wat meer geduld te leren. Ik hoop wel dat 28 een wat zachtere leerkracht is. Moest je het echt zo in mijn gezicht smijten? Bedankt voor de goede momenten en de slechte. Allez ja, ik bedoel eigenlijk alleen de goede momenten, maar ik weet wat ik moet zeggen, weet je. Net als in de zondagschool. Antwoorden met ‘Jezus’ en alles komt goed. Je leerkracht en papa zullen ongelofelijk trots op je zijn. Hoewel ik, als ik even stop met sarcastisch te zijn, moet toegeven dat hoewel ik het moeilijke nooit zou kiezen, ik geen spijt heb van al de lessen die ze me geleerd hebben. Ik zou misschien nog altijd liever een elfje hebben dat komt en op magische hocus-pocus-pats maniertjes mij een liefelijk, vergevend, super fijn karakter geeft zonder dat ik zo door die vervelende dingen heen moet.Maar goed. Als het zo moet, zo zij het. Door te leven leren we hoe we moeten leven. Ik leef dus.

En ik denk wel dat ik fijner ben op […]

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest