Huisdier dagboek, deel 1

Huisdier dagboek, deel 1

Het is een zonnige woensdag namiddag en er hangt donder in de lucht.

Kleine jongens rennen rond in de tuin, vol hoop een muis, een bij of een kevertje te vinden.

Ze mogen geen hond dus moeten ze naar andere beestjes op zoek.
Die leven overigens zelden langer dan 2 dagen.
Dicht tegen elkaar aan gekluisterd bewonderen ze een worm.

Ik krimp een beetje in elkaar en neem een stap naar achteren, opgelucht dat ik al snel weg word gestuurd om een geschikt huis te vinden voor de worm (de verblijven van de huisdieren worden al bijna even snel vernietigt als hun bewoners zelf.)

Dan begint de jacht voor wormen-eten. Ik wordt bevraagd naar mijn experte meningen over de verschillende opties van voeding voor wormen, dus Google ik dat.

Een regenworm eet aarde. Dit lost een reeks verwonderde schreeuwtjes.

HIJ EET GROND EN POEPT DIE UIT.

Dit is waar kleine jongens voor leven. Wie heeft er een hond nodig als je een slangachtig, blubberig beest kan hebben dat grond eet, uit poept en dat je in twee kan snijden zonder het te doden?

Hun leven is rijkelijk gevuld.

Ik sta binnen, bekijk hen door het raam zodat ik mijn gegiechel niet hoef te verstoppen.De geur van de regen die gaat komen zweeft door de zomerse lucht, vermengt vreugdevolle kreten van kleine jongens met de geur van een zomeravond zoals een ervaren chef en legt het vast als een herinnering in mijn hoofd.

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

2 comments to Huisdier dagboek, deel 1

  • irene eeken

    koffie klaar?
    nu zou ik even naast je willen zitten.
    ik heb het stukje enkele keren gelezen,
    je schrijft mooi en beeldend ,Naomi.
    bewaar je deze stukjes voor de kinderen?
    ik hoop je snel weer eens te ontmoeten even bijpraten.
    lieve Naomi ga hier mee door.
    hopelijk heb ik het goed gedaan want ik weet niet zeker of het de bedoeling is dat ik hier antwoord geef

  • Geweldig! Geen telefoon, geen video… de natuur! Kinderen vinden zo veel dingen mooi. We zouden meer met kinderogen naar dingen moeten kijken en ons verwonderen!

Leave a Reply

  

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.