Reis en Aankomst

Ik had al lang gedroomd van deze reis. Ik bereide me echt goed voor door romans te lezen. Anne of Green Gables, Little House on the Prairie, Little Women. I bereide me voor door mijn broertjes en zusjes in bad te steken, maar ik oefende eigenlijk nooit mijn geduld met hen. Ik schreef hele lijsten met baby namen. En dat waren allemaal munten in mijn spaarpot. Om mijn ticketje te kunnen kopen naar dat perfecte, prachtige land. Mama Zijn.

Ik maakte de plannen op tijd. Ik zou trouwen als ik 18 was, en mijn eerste tweeling zou geboren worden als ik 19 was. Dat zouden uiteraard meisjes zijn.

Het leek nog een eeuwigheid ver weg toen ik de plannen maakte op mijn 13de. ?Ik schreef toch maar alvast de namen van mijn eerste tweeling neer. June Lilly en Autumn Rose.

De tijd om te trouwen kwam. Het leek dan toch wat vroeg. Mijn geduld was nog altijd niet komen opdagen, vreemd genoeg. En ik was ook nog helemaal geen volwassene. Om deze reis te maken, vond ik, moest men zich volwassen voelen en dat ook zijn. 18 was dan misschien toch niet helemaal volwassen.

Aan het einde van 19 kwam het dichterbij, en net na 20 was het binnen handbereik, toen ik de Vriendin status bereikt had. Ik kocht mijn ticket voor mijn reis een paar maanden later, toen ik Mike beloofde dat ik met hem zou trouwen. Getrouwd zijn was natuurlijk ook geweldig, maar dat is een ander verhaal over een andere reis. Na de trouw starte ik al snel met de reis, helemaal opgewonden uitkeijkend naar deze geweldige 9 maanden onderweg.

De weg was echt stom. Het was deprimerend en misselijk. Toch…een mens moet doen wat een mens moet doen en blijkbaar moest ik dit doen om mijn baby te kijgen. Dus deed ik het. Niet dat ik een keuze had. Ik was nu op een schip in het midden van de ocean en ik kon er niet af.


Keukenhof, babystuff, Izaak 139

Ik kwam aan op mijn bestemming toen Abel werd geboren, een afschuwelijke, hele 10 dagen te laat. Het ging niet zoals ik had gepland; het duurde veel langer, en ik gaf toe aan de epidurale waar ik altijd van had gezegd dat ik hem nooit zou nemen. Toch kwam ik er. In die begeerlijke haven van dat perfecte land waar ik zo naar had verlangd. Mama zijn.

Ik kreeg een limousine rit naar het hotel en het was de plaats waar ik altijd over had gedroomd. Net een 5 sterren hotel met donzige dekens en kamer bediening. en wij zwaaiden a la julie andrews in Princess Diaries naar de menigte die ons kleine schatje kwamen bewonderen. ?Het was alles wat ik had verwacht dat het zou zijn.

Op het begin.

DSC_0030
Deze post is deel van een serie

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

1 comment to Reis en Aankomst

  • Amy

    I would have laughed out loud at “The road sucked” if it wasn’t nap time. I have the same novels tucked into my subconscious, and also have a firstborn who was late and whose labor resulted in the epidural I didn’t plan for. (After that, my road swerved into a darker valley.) Love how you are framing this journey… looking forward to the next post. 🙂

Leave a Reply

  

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.