Slow-motion momenten. Of hoe je leest met drie kleine jongens.



Photo credits: Jelis & Joses Van Calster

De oudste eerst. Want zo hoort het, weet je wel. Hij was er tenslotte ook eerst. Zijn ogen zijn bruin. Zijn haar, dat vandaag niet wil meewerken met de kam, staat overeind in zijn volle zandkleurige glorie. Zijn beentjes zijn perfect. Bruin door de zon, en er nog wat modder over voor zijn imago.

De jongere waggeld achter hem aan. Hij loopt nu al een hele tijd, maar de ganzenpas blijft. Hij leunt eerst de ene kant op en dan de andere, en mist maar net een lelijke val die de bulten op zijn voorhoofd tot een even getal van 4 zou maken. De kleine man buigt voorover om zijn gevallen schat op te rapen. Een verimpelde aardappel. Hij gaat achterwaards het trapje af, begint al veel te vroeg te kruipen, wachtende tot het trapje naar beneden gaat.

Eens hij er veilig af is, rent hij achter z’n broer aan.

Grote jongen in de baby schommel, kleine jongen op de grote-jongens schommel. Want zo hebben ze het graag. Zo zitten ze daar, bruine oogjes vol verwachting naar mij aan het kijken, blauwe oogjes samengeknepen voor de zon, ook vol verwachting op mij gericht.

Daar gaan we dan. Duwen. Ik ren naar binnen om mijn eigen schat te halen. Surprised by Motherhood van Lisa-Jo Baker. Nu zijn we allemaal blij. Ik steek chocolade stukjes in hun kleine modjes, en ze gaat open als kleine vogeltjes.

Een duw en een zin lezen. Een duw en een zin lezen. We schommelen en duwen en lezen en als ze moe zijn hef ik ze eruit met een grom want dat zijn de momenten waarin je Fibromyalgie niet weg kan denken.

Even rennen in het gras en even vallen en onze dag gaat verder. We hebben een slow-motion moment gehad, net als in de film. Zonder de triomfantelijke muziek dan toch.

Onze muziek? Twee lachende kleine jongens, helemaal zoals ik het graag heb.

 

soundtrackoflaughter

To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

1 comment to Slow-motion momenten. Of hoe je leest met drie kleine jongens.

Leave a Reply