Verhuizen naar Gabri?l


villagegabriel
Nu dat we een tweede kindje zouden krijgen ging ik dieper, of anders, in het Land van Mama Zijn. Ik keek niet uit naar het 9 maanden onderweg zijn, maar hoopte voor het beste.
De misselijkheid bleef uit, maar de depressie niet, dus leuk was het niet. Deze keer kon ik niet overleven op films and dutjes, want Abel was zo geen fan van die levensstijl.
Het was toch niet allemaal deprimerend. Deze reis had z’n spannende, leuke momenten. Ik vond het geweldig om te gaan wandelen met hem en hem knuffels en kusjes te geven. Ik vond het geweldig om hem nieuwe dingen te zien leren, te zien lachen met grapjes.
Ik vond het gewoon zo moeilijk om mezelf te vinden. Ik had verwacht dat ik het geweldig zou vinden om een mama te zijn. Om mezelf te vinden in deze plek. Om de beste versie van mezelf te vinden en niets minder. Ik had verwacht dat dit de vervulling van al mijn dromen zou zijn en ik dacht dat ik er klaar voor was, helemaal opgeleid en voorbereid.
In plaats daarvan kon ik mezelf totaal niet vinden. Mezelf? Die had ik precies thuis achtergelaten. Deze persoon, dat was iemand anders.
Het hotel waar ik eerst was geweest was na enkele maanden ingeruild voor een?appartementje in een klein dorpje. De glitter en de spotlights en de triomfantelijke muziek die je in films waren weg.
Alles?waarvan ik had gedacht dat ik het zo fijn zou vinden vond ik helemaal niet fijn. Ik vond er niets aan om saaie kinderboekjes te lezen waar het hoogtepunt van het verhaal is dat Bobby een bal rolt naar reddy. ?Ik vond het verschrikkelijk om van mooie wandelingen thuis te komen en te moe te zijn om dat Abeltje uit de buggy te pakken. Ik vond het niet leuk om thuis te blijven want dan verveelde ik me. Ik vond het niet leuk om hem in en uit de auto te halen want dan deed alles pijn. Ik vond die altijd smerige ruiten vervelend en koken met een dikke buik en een kleine jongen die in de weg zaten was ook niets. Proberen wakker te blijven overdag, en s’nachts niet in slaap kunnen vallen.

Dit land was niet hoe ik wou dat het was, en dit mama zijn was al snel oud nieuws aan het worden.

Deze post is deel van een serie:

compassion-bloggers-motherhood

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Leave a Reply

  

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.