Waarin ik een bekentenis doe

IMG_20151013_143550 rapleyornotdIk doe Rapley met mijn baby.

Vorig jaar deed ik not Rapley-Bashing.

Op een mama-facebook groep zei iemand die een even sterke mening heeft als ikzelf iets over iets waar ik geen mening over had. Dus kreeg ik er automatisch een allergische reactie tegen, en plots had ik er een mening over bijgekregen. Dat was natuurlijk de tegenovergestelde mening van die ander persoon. Want ik kon het er toch niet zomaar mee eens gaan zijn, toch?

Inderdaad.

Daarom.

Omdat iemand zei dat Rapley geweldig is en leek te denken dat iedereen dat zou moeten doen, of dat toch leek te vinden naar mijn nederige en onbevooroordeelde gevoelens, daarom ging ik dus NIET Rapley doen. Van je leven niet. Ik ging er niet eens over denken. Rapley is belachelijk.

Alleen de naam al. Heb je nu ooit al zo’n belachelijke naam gehoord? Echt onnozel gewoon! En wat een onnozele fylosofie.

En toen werd mijn baby geboren en wou ik zolang mogelijk borstvoeding geven en ook wou ik niet doen wat iemand anders zei dat ik moest doen, namelijk vanaf 6 maanden papjes geven. En dus, in mijn poging om mijn baby geen papjes te geven, ging ik Rapley doen.

Burn.

Ik weet het, ik weet het. Ik zal mezelf beteren.
En echt he…deze week maakte ik een afspraak voor de Polio vaccinatie. En Tetanus. Ik ben nederig en ik werk kei goed mee. Gehoorzaam. Een goede burger, zich houdende aan de Polio-wetten-voor-de-veiligheid-van-het-land.

Mijn punt is…

Waarom is mijn mening zo belangerijk voor mij? Omdat het iets is waar ik me achter kan verstoppen. Mezelf beter dan jou vinden. Of gewoon om er een identiteit mee te fabriceren. Er zijn meestal wel meerdere redenen mee gemoeid. Vooral minder goede.

Ik vind mijn identiteit in Jezus.

Ik vind ze niet in de gezondheids-freak te zijn, de niet-vaccinatie-freak, de antie-rapley of pro-rapley, de Anne of Green Gables liefhebber…

Ik noem het niet eens Rapley, als je dat liever niet hebt.

Ik geef mijn kind toevallig meer kleine stukjes eten dan gepureerde dingen. En dat is blijkbaar een ding. En dat ding blijkt de Rapley Methode te heten.

Ik vind mij identiteit in Jezus.

En als jij graag advies wil delen, of een mening, dan zal ik proberen om daar niet op te reageren als een tiener. Proberen, zei ik. Ik zal proberen te luisteren, open en eerlijk, en mijn mening niet gaan rond bazuinen voordat ik de jouwe heb uitgehoord, enkel omdat ik graag irritant doe.
Zelfs niet nadat je bent uitgesproken.

Want ik ben niet mijn mening, en jij bent niet jou mening. We hebben er gewoon allebei eentje.

To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

2 comments to Waarin ik een bekentenis doe

Leave a Reply