Een onrechtmatige Christen

lk kan me nog heel goed het moment herinneren dat ik besloot om Jezus te volgen. Ik was 9.

Het was in het vieze, oude huis waar mijn zusje Loorke geboren werd. Het huis waar ik een geit had die dezelfde naam heeft als mijn schoonmoeder. Hier is ze, mijn lieve kleine geitje.

omiloesje

Later was ik zeker dat het niet echt was geweest. Ik was nog steeds even ongeduldig en ongehoorzaam. Ik hoop dat geen van mijn kinderen teveel op mezelf zal lijken in dat opzicht. Als ik mezelf zou omschrijven, zou het iets zijn in de zin van: een kleine, emotionele, temperamentvolle verschrikking…

Hoe teleurgesteld zou ik geweest zijn als ik toen al had geweten dat ik op mijn 24ste nog steeds met dezelfde dingen zou worstelen! Mijn zus daarentegen, die was een echte Christen. Ze werd nooit zo boos en deed nooit zulke stoute dingen als ik. Ik vond dat ik me pas een echte Christen kon noemen wanneer ik perfect was. Als mensen me vroegen wanneer ik Jezus in mijn leven gevraagd had, vooral mensen die ik goed kende, vertelde ik nooit over dit moment. Ik was zo beschaamd over het feit dat ik nog zo vaak gigantisch faalde. En iedereen kon dat zien. De hele tijd.

Nu denk ik wel dat ik op dat moment echt besloten had om Jezus te volgen. Ik wou dat hij mijn Redder was; mijn leven, zoals Hij dat was voor mijn ouders. Nu zie ik dat, omdat ik op dat moment het klassieke ‘Jezus ik vraag U om mijn Redder en de Heer van mijn leven te zijn’ bad, dat niet betekent dat er een fee magisch stof over mij heen strooide en dat ik vanaf dan altijd goed en perfect zou zijn.

Dat zou gemakkelijker zijn.
Maar het zou een beetje te gemakkelijk zijn, niet? Jezus stierf om mij te redden van mijn zonden. Hij stierf niet om mij te redden van ?inspanning, van te moeten werken, van ?iedere dag te moeten kiezen om in de wijnstok te blijven.
Er zijn momenten geweest, tijden, waarin ik het gewoon wou vergeten en mijn eigen ding doen. Genieten van deze wereld. Genieten van de dingen waar?ik?van wil genieten. Maar ik moest altijd terug komen naar Christus. Mijn wijnstok. Ik ben maar een rank, en van het moment dat ik de wijnstok loslaat en een andere probeer te zoeken, begin ik te verwelken, te sterven.

Ik vind niet dat verbonden blijven aan de ware wijnstok gemakkelijk is. Maar ik denk ook niet dat dat de bedoeling is.

omicell

Ik worstelde, en doe dat nog steeds, met en Christen te zijn en toch zo vreselijk te falen. Het lijkt alsof ik veel perfecter zou moeten zijn met Jezus die aan mijn zijde wandelt, mij de hele tijd helpt. Maar het feit is en blijft dat ik een mens ben. En dat zal zo blijven.
Jezus verandert me. Heel traag. Zo traag dat ik het meestal niet eens merk. Maar Hij verwacht niet dat ik perfect ben.
Een belangerijke les die ik leer is ‘genade in het midden’. Soms denk ik dat ik evengoed kan opgeven voor de dag. Je weet wel, die momenten dat je zo boos bent, en in plaats van vergeving te vragen en Jezus te laten overnemen, word je nog kwader omdat je teleurgesteld bent dat je zo boos bent. Ik ben aan het leren om toch halverwege opnieuw te beginnen.

Zelfs al is de dag bijna gedaan… rechtsomkeer te maken. Het is niet gemakkelijk, maar het is zo veel beter.

En doorheen dit alles, iedere keer dat ik faal of dat het lukt, weet ik dat ik Zijn dochter ben. Hij wil dat ik van Hem ben. Ik denk dat ik al ‘Jezus houdt van mij’-liedjes zong in de zondag school vanaf het moment dat ik kon zingen. Ik aanvaardde hem als mijn redder toen ik 9 was, en elke dag opnieuw daarna. Ik werd gedoopt toen ik 16 was, en het bleef zo doorgaan. Iedere dag beslissen om de Zijne te zijn, om door Hem te handelen en te reageren, niet door mijn vlees.

En hoe traag het dan ook mag gaan, op een dag hoop ik als Hem te zijn.

En ik weet dat ik op een dag bij Hem zal zijn.

Deze post is deel van mijn 31 dagen serie ‘Meer zoals Mijn Vader’.

De serie bestaat uit verhalen van mensen uit verschillende achtergronden die delen hoe zij God leerden kennen, en hoe Hij ons leven kan veranderen.

Klik?hier?om naar de pagina van de serie te gaan.
To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

3 comments to Een onrechtmatige Christen

  • Man… this is so true! My favorite quote was probably: “Jesus died to save me from my sins. He didn?t die to save me from effort, from having to work for it, from having to decide to stay grafted in the vine.”
    Amen!

  • Yes! Hanging on to the faithfulness of God! I love that sentence 🙂 And since He is everlasting, the hope we have is everlasting too!

  • Meredith

    Grace in the middle is sooooo important! You may always struggle (I certainly do), and your faith may change in ways you never expected. I think what is beautiful is hanging on to the faithfulness of God. We try to do it perfectly, knowing that only God can, and it’s because He can that we still have hope.

    Thanks for sharing your story N! xx

Leave a Reply

  

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.