Waarom de boterbloemen en de babies?

buttercupsandbabies
In deze wereld zijn er boterbloemen en baby teentjes en piepkleine dauwdruppels.

Ook is er het kwade dat binnenstormt met een oorverdovende stilte, hartsverdriet dat in de wereld schiet. Ze schieten het in levens terwijl ze levens wegschieten.

Ik? Ik weet soms niet wat het is dat ik zou moeten doen.

Zou ik me moeten focussen op het mooie, het schattige?- de gebroken harten aan zichzelf overlaten? Of zou ik me moeten focussen op de pijn, de gebroken dingen en mensen?

Houd ik mezelf veilig, en zorg ik voor mijn kinderen, en alleen voor hen?

Er is misschien wel een balans, maar daar houd ik niet zo van. Balans lijkt me altijd zo halfhartig. Lauw. Ik geef er de voorkeur aan om me volop in dingen te gooien. Ik zeg niet dat dit een wijze weg is om in te slaan. Ik zeg enkel dat dit het meest natuurlijk komt voor mijn impulsieve karakter.

Ik kijk naar buiten en zie een triestige grijze lucht. Het is verrassend koud. De grote boom die over ons niet zo kleine huis torent heeft de meeste van zijn bladeren al verloren. De lege takken steken strak af tegen de grijze lucht van waterverf. De regen valt stilletjes neer, langzaam, terwijl vogels gehaast voorbij vliegen.

Het lijkt ook maar juist. Met zoveel leed in de wereld.

Waarom zouden er bloemen bloeien en waarom zou de zonneschijn ons verwarmen?

En toch zal het zo zijn. Zo is het altijd.

Na de holocaust,?de killing fields, de afslachting op de Sinjar berg en na schietincidenten in scholen. De zon zal weer tevoorschijn komen en we zullen een manier vinden om er mee om te gaan, met de pijn.

Ik ben blij dat God me een manier geeft. De mijne is niet goed genoeg.

Toch worstel ik met vragen.

Waarom, God?
Waarom heeft U de wereld zo gemaakt,?wetende dat hij zou falen?
Waarom laat U zoveel slechtheid toe?
Waarom de boterbloemen en de babies?
Waarom? Waarom de families die een avondje uit gaan op restaurant, vrienden die naar een concert gaan, mensen die lachen in de straten? Moeders die eten koken in dorpjes ver weg van hier in Afrika en Syri?? Vaders en moeders en zonen en dochters die naar de markt gaan, kleine kinderen die spelen op de plaats waar een aardbeving de aarde zal verscheuren, meisjes die gestolen worden voor slechte doeleinden?

Ik vraag me af wat het is dat ik wil dat God doet.

Zou ik liever geen keuze hebben? Geforceerd worden om lief te hebben?

Neen. Ik kies de keuze.

Maar echt, God, U zou toch tenminste de slechte dingen kunnen tegenhouden, voor de onschuldigen? Kleine meisjes van hun broers beschermen, als die hen niet als kleine zusjes behandelen?

Zou een perfecte wereld beter zijn, waar er geen pijn is?
Dat zou het zeker. Maar enkel als het onze keuze was. Als we lief hadden omdat we dat zelf wilden. Echte liefde.

Als we niet de keuze kregen om niet lief te hebben, om niet goed te doen, dan zou het een tekenfilm zijn. Geen 3D maar 1D.

Toch, God. Waarom de babies en de boterbloemen?

 

To share the Thinkings...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPrint this pagePin on Pinterest

1 comment to Waarom de boterbloemen en de babies?

Leave a Reply