God op de speelplaats


Vandaag vertelt Sara over hoe haar relatie met God begon. Als kleine meisjes zaten we samen in de zondagschool en als wat grotere meisjes, na de omzwervingen van mijn familie, zaten we samen in de jeugd. Ze is een stille, leuke, schat van een meid en speelt super mooi viool. Ik ben heel blij dat ze hier haar verhaal wil delen! Later in de 31 dagen serie komt er nog een tweede deel van haar verhaal!

Het verhaal van mijn bekering is redelijk gewoon en niet bijzonder spectaculair, in die zin dat ik niet van de ene op de andere dag tot geloof ben gekomen met een totale levensommekeer tot gevolg.

Ik heb het geluk gehad om in een christelijk gezin geboren te zijn. Van jongs af aan vertelden mijn ouders over God. Mijn zus en ik kregen de verhalen uit de Bijbel voorgelezen. We groeiden stilletjes aan op en hadden de gewoonte om??s zondags mee naar de kerk te gaan. Gelukkig is er nooit een moment gekomen, dat ik niet meer naar de kerk wilde. Het is Gods genade geweest die mij op het rechte pad heeft gehouden en die voorkomen heeft dat ik grote twijfels kreeg over Zijn bestaan.

sarasneyers

Het is geweldig om in een veilige christelijke omgeving te kunnen opgroeien, maar uiteindelijk kunnen m?n ouders de keuze voor God niet in mijn plaats maken. Ze zijn wel in staat om mij naar Zijn troon te leiden, maar de keuze is aan mij.

Toen ik nog klein was, vertelde papa me dat ik God kon vragen om in mijn hartje te komen wonen. Dat heb ik een paar keer gevraagd, omdat ik nooit zeker was of Hij daar effectief was.

Toen ik in mijn tienerjaren zat, moest ik van middelbare school veranderen. Van kleine gezellige dorpsschool naar een grote stadsschool. De aanpassing verliep zeer moeizaam en dat eerste jaar voelde ik me eenzaam. De speeltijden bracht ik vaak in de toiletten door, met of zonder tranen. Ik herinner me ??n bepaalde morgen. Ik liep bijna de schoolpoort binnen en ik bad ‘Ooh God, zorg alstublieft dat ik iemand zie die ik ken’. Ik liep onzeker de speelplaats op, maar meteen zag ik een meisje van mijn klas. Ik moest dus niet naar de wc om het begin van de lessen af te wachten.

Dat lijkt misschien een onnozel voorbeeld, maar voor mij was het heel duidelijk dat God mijn gebed had verhoord, dat Hij met mij inzat en begreep dat ik het moeilijk had. Door dergelijke gebeurtenissen kon ik niet ontkennen dat God re?el was en dichtbij. Op mijn zeventiende heb ik de keuze gemaakt om mij te laten dopen en besloot ik om definitief achter Jezus aan te gaan.

 

Deze post is deel van mijn 31 dagen serie ‘Meer zoals Mijn Vader’.

De serie bestaat uit verhalen van mensen uit verschillende achtergronden die delen hoe zij God leerden kennen, en hoe Hij ons leven kan veranderen.

Klik?hier?om naar de pagina van de serie te gaan.

.

?

To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

1 comment to God op de speelplaats

Leave a Reply

  

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.