God vinden aan de andere kant van de ocean (1)

Vandaag heb ik de eer van het verhaal van mijn schoonmama te mogen delen! Ik houd van al deze verhalen die worden neer geschreven over al de verschillende manieren die God gebruikt om Zijn kinderen dichter naar zich toe te trekken, hoe Hij zijn liefde en Zichzelf toont!


opaomaMijn verhaal is zeker anders dan anderen . Wanneer de Here Zijn oog op je heeft en je Hem een kiertje opening geeft neemt Hij je serieus. Even in de tijd teruggaand wil ik je meenemen op een heel aparte reis.

God is eigenlijk steeds aanwezig geweest in mijn? jonge leven. Mijn grotere broer is vijf jaar ouder dan? ikzelf en wanneer ik 7 was vertrok hij op kostschool ver weg van huis. Hij zou misschien wel priester worden…

Hij kwam drie keer per jaar naar huis; met kerst, pasen en de zomervakantie. Tijdens elke vakantie had hij 2 speciale boeken bij, het Oude en het?Nieuwe Testament. Naarmate ik ouder werd en beter ging lezen werden dit twee boeken waar ik elke vakantie mee op stap was om er zoveel mogelijk in te lezen. Vooral het Nieuwe testament verslond ik telkens weer opnieuw. De man Jezus die daar in beschreven werd had mijn volle attentie en ik was vol bewondering over Zijn levensstijl. Zo wilde ik ook leven. Enkele jaren lukte me dat nog vrij goed ook. Ik ging naar een katholieke school en kreeg godsdienstles. Tijdens de ‘vasten’ ging ik elke morgen door wind en regen om 7:00 naar de mis.

Ik was goed op weg mijn hemel te verdienen!

Het vijfde jaar dat mijn broer op die kostschool was liep het fout en hij is niet teruggegaan voor zijn laatste jaar. Ik was blij dat mijn grote broer, mijn held, thuis. Maar mijn verwachting om nu een bondgenoot te hebben in het streven naar een ‘godvruchtig’ leven leek leeg te zijn. Wat hem aangedaan geweest was door een zogezegd ‘man gods’ was te pijnlijk om nog te kunnen geloven in de goedheid van een volgeling. Ook ik was niet meer zo gedreven en kwam in een periode terecht waarin God mij vasthield en mij kende zonder dat ik Hem kende.

Ik ontmoete mijn man in de dansschool waar we beiden les volgden op mijn 18e. Het was een goede school waar er druk geleerd en we geen vaste partner hadden maar telkens ruilden. Toch ontstond er een hechte vriendschap en waren we al snel een koppeltje, zowel op de dansvloer als daarbuiten.

Dit werd wel abrupt verstoord door een werkaanstelling in het buitenland van de vader van mijn vriend. We hebben vaak en veel gepraat hoe we dit te boven zouden komen. We bedachten de gekste senario’s tot hoe ik in een valies zou meereizen. Ik paste perfekt in de rood geblokte – er zat zelfs een ademgat in!? Op een dag trok mijn vriend overmoedig naar zijn vader en vroeg of ik niet meekon naar Amerika als deel van hun gezin. Even later hebben we ook mijn ouders de vraag gesteld, kan ik mee naar het buitenland? Zeer onwaarschijnlijk maar ja, het kon!

Twee maanden later waren we herenigd in het verre Amerika. Ik ben overgevlogen met mijn bagage in de voorziene ruimte en ikzelf comfortabel in een stoel in plaats van in de rood geblokte koffer. De toekomst zag er rooskleurig uit, ik was bij mijn toekomstige echtgenoot in huis.

Kom morgen terug voor deel 2!

Deze post is deel van mijn 31 dagen serie ‘Meer zoals Mijn Vader’.
De serie bestaat uit verhalen van mensen uit verschillende achtergronden die delen hoe zij God leerden kennen, en hoe Hij ons leven kan veranderen.
Klik hier om naar de pagina van de serie te gaan.
To share the Thinkings...Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Print this page
Print
Pin on Pinterest
Pinterest

Leave a Reply

  

  

  

  

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.